| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 333 |
| تعداد مقالات | 2,462 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,622,633 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,582,876 |
حاشیه نشینی و نقش مادران در انتقال ارزشهای دینی و فرهنگی به نسل آینده (مطالعه موردی محله جوی آباد اصفهان) | ||
| اسلام و روانشناسی خانواده | ||
| دوره 2، شماره 4، تیر 1405، صفحه 191-228 اصل مقاله (930.67 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30471/ipf.2026.2585 | ||
| چکیده | ||
| چکیده گسترده مقدمه و اهداف: گسترش حاشیهنشینی شهری، بهعنوان پیامد توسعه نامتوازن و نابرابری اقتصادی-اجتماعی، پیامدهای متعددی برای ساختار خانواده و تربیت نسل آینده داشته است. در این بستر، مادران بهعنوان یکی از مؤثرترین عاملان انتقال فرهنگ و ارزشها به فرزندان خود، نقشی کلیدی ایفا میکنند. با این حال، شرایط زندگی در مناطق حاشیهنشین میتواند این نقش را با چالشهای جدی مواجه سازد. این پژوهش با هدف بررسی تجارب زیسته مادران ساکن در محله جویآباد اصفهان (واقع در غرب این شهر) و روشهای آنها برای انتقال ارزشهای فرهنگی و آموزشی به فرزندانشان انجام شده است. اهمیت این پژوهش در درک دقیقتر از ظرفیتها و محدودیتهای مادران در مناطق حاشیهنشین به منظور طراحی مداخلات مؤثر اجتماعی و آموزشی و تقویت نقش آنها در پرورش نسلی آگاه و متعهد نهفته است. برخلاف رویکرد غالب در مطالعات حاشیهنشینی که بر آسیبها و چالشها متمرکز است، پژوهش حاضر رویکردی مثبتنگر را اتخاذ کرده و به طور خاص به بررسی ظرفیتهای مادران در انتقال ارزشهای دینی و فرهنگی میپردازد. انتظار میرود یافتههای این پژوهش به درک روشنتری از وضعیت فرهنگی-آموزشی خانوادههای حاشیهنشین منجر شده و به ارائه راهکارهایی برای حمایت از این مادران کمک کند. روش: با توجه به ماهیت موضوع، این پژوهش از رویکرد کیفی و روش نظریه زمینهای (گراندد تئوری) استفاده کرده است. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۰ مادر ساکن در منطقه مورد مطالعه جمعآوری شدند. شرکتکنندگان با استفاده از نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و مصاحبهها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. مصاحبهها با استفاده از تحلیل تماتیک و به کمک نرمافزار MAXQDA کدگذاری محتوایی شدند و مضامین اصلی از آن استخراج گردید. پس از کدگذاری، خلاصهسازی و تجمیع کدهای استخراجشده، آنها در قالب سه مضمون اصلی سازماندهی شدند: (۱) زمینههای شکلگیری حاشیهنشینی، (۲) مشکلات و چالشهای فراروی مادران، و (۳) ارزشهای دینی و فرهنگی و روشهای انتقال آنها. فرآیند جمعآوری دادهها شامل حضور محقق در یک کارگاه تولید پوشاک در محله جویآباد، مشاهده نیمهمشارکتی و مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته بود. محقق با زنان ارتباط برقرار کرده و با کمک افراد کلیدی، شرکتکنندگان را بهصورت هدفمند از میان مادران انتخاب نمود. مصاحبهها پیادهسازی شده و از طریق سه مرحله کدگذاری (باز، محوری و انتخابی) با استفاده از نرمافزار MAXQDA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: نتایج نشان داد که مهمترین ارزشها برای مادران حاشیهنشین، ارزشهای دینی و اخلاقی است و مهمترین ظرفیتهای آنها برای انتقال این ارزشها به فرزندان، تابآوری و حفظ امید میباشد. آنها همچنین بر نقش ادامه تحصیل بهعنوان راهی برای رهایی از وضعیت حاشیهنشینی خود تأکید میکنند. تحلیل دادهها به سه مضمون اصلی منجر شد: ۱. زمینههای شکلگیری حاشیهنشینی: مهاجرت روستا به شهر: اکثر خانوادهها از مناطق روستایی استانهای چهارمحال و بختیاری و لرستان با امید به فرصتهای شغلی بهتر و دسترسی به امکانات مهاجرت کرده بودند، اما به دلیل نداشتن سرمایه، تحصیلات و مهارت، در مناطق محروم ساکن شدند. ازدواج زودهنگام: دختران در سنین پایین (۱۴ تا ۱۶ سال) ازدواج کردهاند که این امر به محرومیت از ادامه تحصیل و ناتوانی در کسب مهارتهای لازم برای زندگی شهری انجامیده است. سکونت اجباری: بیشتر زنان اشاره کردند که انتخاب محل سکونت آنها بیشتر ناشی از ضرورت اقتصادی بوده تا انتخاب آگاهانه. ۲. مشکلات و چالشهای فراروی مادران: مشکلات اقتصادی: اشتغال ناپایدار مردان (کارگری روزمزد یا موقت)، مشارکت اقتصادی پایین زنان (کارهای خانگی با درآمد کم و فاقد شناسایی) و فشار اقتصادی مضاعف (ناتوانی در تأمین نیازهای اساسی، اجارهبها و بدهیهای مداوم. آسیبهای اجتماعی و محیطی: اعتیاد (که تقریباً در تمام مصاحبهها بهعنوان مهمترین آسیب محله ذکر شده)، ناامنی اجتماعی، برچسبزنی اجتماعی، محرومیت فرهنگی (فقدان کلاسهای آموزشی، کتابخانه، فضاهای ورزشی و تفریحی) و حمایت محدود. نقش و چالشهای زنان: نقش دوگانه (مسئولیت همزمان در تأمین معیشت و تربیت)، محدودیتهای جنسیتی، محرومیت تحصیلی، تنهایی در فرزندپروری، نگرانیهای آموزشی و وجود خردهفرهنگهای مسئلهساز. ۳. ارزشهای دینی و فرهنگی و روشهای انتقال: دینداری و اخلاق: پایبندی به روزی حلال، نماز، دینداری، اخلاق اجتماعی، ادب، احترام به بزرگترها و کمک به دیگران از مهمترین ارزشهایی بود که مادران برای تربیت فرزندان خود بر آن تأکید داشتند. امید و تابآوری: عبارات تکراری مانند «خدا بزرگ است» و «بچهها باید درس بخوانند» نشاندهنده تابآوری روانی و امید به آینده است. سرمایهگذاری بر تحصیل فرزندان: تحصیل بهعنوان مهمترین راه برای شکستن چرخه فقر دیده میشد. نگرش مثبت به مادران و الگوبرداری: به جز یک نفر، تمام مصاحبهشوندگان از مادران خود بهعنوان الگو یاد کرده و احترام زیادی برای آنها قائل بودند و آنها را در فرزندپروری موفق میدانستند. بحث و نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش نشاندهنده پیچیدگی و چندوجهی بودن پدیده حاشیهنشینی برای مادران ساکن در محله جویآباد است. این مادران بهعنوان متولیان اصلی تربیت و انتقال ارزش در خانواده، با چالشهای متعددی روبرو هستند که ریشه در ساختارهای ناپایدار اجتماعی و اقتصادی دارد. عواملی مانند مهاجرت اجباری، ازدواج زودهنگام و شرایط ناپایدار اقتصادی به شکلگیری وضعیت حاشیهنشینی آنها کمک کرده است. مادران حاشیهنشین علاوه بر مشکلات اقتصادی، با آسیبهای اجتماعی مانند اعتیاد و ناامنی محیطی نیز دست و پنجه نرم میکنند. این شرایط نه تنها بر کیفیت زندگی آنها تأثیر میگذارد، بلکه توانایی آنها را در انتقال ارزشهای دینی و فرهنگی به فرزندانشان نیز محدود میسازد. اکثر این مادران در امر فرزندپروری و انتقال ارزشها از حمایت و هماهنگی همسران و محیط زندگی خود بیبهرهاند. علیرغم این چالشها، این مادران برای ارزشهای اخلاقی و دینداری اهمیت قائل بوده و با تکیه بر تجارب خود و به ویژه الگوبرداری از مادران خود، میکوشند تا نسل آینده را با امید و تابآوری تربیت کنند. همانطور که کدها نشان میدهد، سه مضمون اصلی با مدل مفهومی پژوهش مطابقت دارد و نشان میدهد که حاشیهنشینی بر کیفیت ایفای نقش مادری و انتقال ارزشها تأثیر میگذارد. یافتهها نشان میدهد که مادران از طریق تجارب زیسته خود، مهارتهای تربیتی و الگوهای فرهنگی را به دست آوردهاند که میتواند بهعنوان منبعی از قدرت، هرچند ناچیز، در برابر محدودیتها عمل کند. اهمیت دینداری، اخلاق اجتماعی و تابآوری در زندگی این مادران، عزم و اراده آنها را برای بهبود شرایط زندگی و پرورش فرزندانی سالم و موفق نشان میدهد. بر اساس این یافتهها، ضروری است که سیاستگذاران و نهادهای اجتماعی، ظرفیتها و توانمندیهای مادران حاشیهنشین را بررسی و شناسایی کرده و برنامههای حمایتی و آموزشی متناسب با نیازهای آنها طراحی نمایند. این اقدامات میتواند به کاهش آسیبهای اجتماعی و اقتصادی، بهبود کیفیت زندگی و ارتقای فرآیند فرزندپروری کمک کند. توصیههایی در سه سطح ارائه شده است: سطح خرد (محلی): ایجاد گروههای حمایتی و آموزشی برای مادران، کلاسهای سوادآموزی و مهارتآموزی، ایجاد مراکز فرهنگی و اجتماعی، جلسات مشاوره روانشناختی، تقویت ساختارهای محلی و جلسات آموزشی برای پدران. سطح میانی (منطقهای): توسعه برنامههای توانمندسازی اقتصادی برای زنان، تسهیل دسترسی به تسهیلات مالی، حمایت از کارآفرینی زنان، توسعه برنامههای آموزشی مدارس و بهبود کیفیت آموزش در مناطق حاشیهنشین، توجه ویژه به معلمان و توانمندسازی آنها، نوسازی فضاهای فیزیکی و توسعه مراکز فرهنگی و هنری. سطح کلان (ملی): تدوین برنامههای جامع برای کاهش فقر و توسعه متوازن، تعریف بستههای عملیاتی راهبردی برای توسعه متوازن شهری، توسعه عدالت آموزشی، توجه به توسعه روستایی و ایجاد اشتغال پایدار روستایی، اصلاح سیاستهای اجتماعی و اقتصادی، افزایش آگاهیهای اجتماعی و فرهنگی و حمایت از پژوهشهای مرتبط. امید است که اجرای این توصیهها به بهبود شرایط زندگی مادران حاشیهنشین کمک کرده و در عین حال زمینه را برای انتقال مؤثر ارزشهای دینی و فرهنگی به فرزندان فراهم آورد. برای تحقیقات آتی، مطالعات تطبیقی در مورد وضعیت مادران حاشیهنشین در مناطق مختلف شهری و روستایی، تحلیل تأثیر برنامههای حمایتی، بررسی الگوهای تربیتی مادران در شرایط حاشیهنشینی و مطالعه نقش نهادهای دولتی و غیردولتی در حمایت از مادران حاشیهنشین پیشنهاد میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاشیه نشینی شهری؛ مادران حاشیهنشین؛ نقش مادری؛ انتقال ارزشهای فرهنگی و آموزشی | ||
| مراجع | ||
|
منابع احمدی، ف؛ عابدی، ح. ع.؛ آذربرزین، م. (1393)، «تبیین تجارب زنان شاغل پیرامون نقش مادری» (یک پژوهش کیفی پدیدارشناسی)، تحقیقات کیفی در علوم سلامت، س۳، ش۲، ص137-۱۴۸. افشار کهن، ج.؛ بلالی، ا.؛ واعظزاده، س. (1398)، «زنان حاشیهنشین و جامعهپذیری خشونت در خانواده»، علوم اجتماعی، ش33، ص۱۳۵–۱۵۹. پناهی، ع. ا. (1394)، «بررسی ظرفیتهای مادران در تربیت اجتماعی فرزندان با تکیه بر یافتههای دینی و علمی»، اسلام و علوم اجتماعی، س۷، ش۱۴، ص۹۳–۱۱۳. تقوی، ن. (1393)، بررسی کیفیت زندگی و تربیت فرزندان در خانوادههای حاشیهنشین اراک، پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک. حسنی، و.؛ دهشیری، م.؛ الهیاری، ر. (1398)، «توسعهنیافتگی ناشی از تأخیر فرهنگی برآمده از حاشیهنشینی در شهرها»، مطالعات کاربردی در علوم مدیریت و توسعه، س4، ش1، ص۲۵–۳۱. حسینی، س. م.؛ محمدی، م. (1389)، «بررسی عوامل اقتصادی ـ اجتماعی مؤثر بر حاشیهنشینی در شهر سنندج»، مطالعات جامعهشناختی شهری، س1، ش1، ص۱–۲۴. خدابخشی، ک.؛ رضایی، م. (1395)، «بررسی رابطه بین حاشیهنشینی و آسیبهای اجتماعی در شهر تهران»، مطالعات اجتماعی ایران، س۱۰، ش۲، ص۱۲۳–۱۴۵. رشیدی آلهاشم، ر.؛ سلیمانی، م. (1391)، «بررسی رفتارهای حاشیهنشینان»، مطالعات علوم اجتماعی ایران، س۹(، ش۳۴، ص۷۵–۹۴. زنگیآبادی، ع.؛ ضرابی، ع. ا.؛ خوبآیند، س. (1384)، «تحلیل علل اقتصادی ـ اجتماعی حاشیهنشینی در شهر اصفهان»، مجله علوم انسانی دانشگاه اصفهان، س۱۸، ش۱، ص۱–۲۲. قزوینه، ز.؛ حسینی، س. ر. (1392)، «پیامدهای اجتماعی عدم توسعه شهری بر خانوادههای مجاور حاشیهنشین» (مطالعه موردی زنان محله حکمتآباد کرمانشاه، مجموعه مقالات سومین کنفرانس بینالمللی روانشناسی، جامعهشناسی، علوم تربیتی و مطالعات اجتماعی، مؤسسه عالی علوم و فنّاوری خوارزمی. عبدخدایی، ز.؛ فقیه، م. ا. (1401)، «عوامل مؤثر بر فرایند انتقال و انتخاب ارزشها و معنای زندگی از والدین به فرزندان»، پژوهشهای علوم شناختی و رفتاری، س۱۲، ش۲، ص۱–۲۶. عسکری ندوشن، ع. (1382)، عوامل نهادی مؤثر بر باروری با تأکید خاص بر تحولات خانواده در ایران: مطالعه موردی استان یزد، پایاننامه کارشناسی ارشد دانشگاه تهران. علیپور، م. (1391)، «بررسی تطبیقی جایگاه مادر در فرهنگ جاهلی و اسلامی»، مجله تاریخ در آیینه پژوهش، س۹، ش۲. ص99ـ118. کارگر، ب. (1390)، شهر، حاشیه و امنیت اجتماعی، تهران:.سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی (1401)، حاشیهنشینی (اسکان غیررسمی در ایران): رویکردها، سیاستها و اقدامات، تهران: معاونت پژوهشهای زیربنایی و امور تولیدی. منصوریان، یزدان (١٣٨٦)، «گراندد تئوری چیست و چه کاربردی دارد؟»، ویژهنامه همایش علم اطلاعات و جامعه اطلاعاتی، اصفهان: دانشگاه اصفهان. میرحسینی، ز.؛ بوربور، ز.؛ صمصامی، م.؛ احمدی، ن.؛ اختری، ز. (1399)، «چالشهای زندگی روزمره زنان حاشیهنشین شهر تهران» (مطالعه کیفی)، مطالعات راهبردی زنان، س۲۲، ش۸۹، ص336ـ۳۶۷. نقدی، ا.؛ زارع، ص. (1392)، «مطالعهٔ نگرشها و رفتارهای اجتماعی فرهنگی زنان حاشیهنشین» (مورد مطالعه شهرک سعدی شیراز)، مطالعات جامعهشناختی شهری، س۳، ش۹، ص۶۷–۹۶. نظریان، ا.؛ سادین، ح.؛ زالنژاد، ک.؛ استقامتی، م.؛ ولیانی، م. (1395)، «بررسی عوامل اقتصادی، اجتماعی و جمعیتی حاشیهنشینی و اسکان غیررسمی»، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، س۳، ش۳، ص۱۱۱–۱۳۵. وصالی، س.؛ قاسمینژاد، م. (1398)، «مطالعه دادهبنیاد حاشیهنشینی و توسعه اجتماعی: شناسایی شرایط مداخلهگر، راهبردها و پیامدهای تحققنیافتگی توسعه اجتماعی در بین حاشیهنشینان پاکدشت»، فصلنامه توسعه اجتماعی، س۱۴، ش۲، ص۹۳–۱۲۶. یزدی، ا. (1388)، «اخلاق مادری در اسلام و فمینیسم»، پژوهشهای فلسفی ـ کلامی، ش۳، ص151ـ184.
References Abdkhodā’ī, Z., & Faqīh, M. A. (2022/1401). “’Avāmel-e Mo’asser bar Farāyand-e Enteqāl va Entekhāb-e Arzeshhā va Ma’nā-ye Zendegī az Vāledeyn be Farzandān” [Factors Affecting the Process of Transmission and Selection of Values and Meaning of Life from Parents to Children]. Pažūheshhā-ye ‘Olūm-e Shenākhtī va Raftārī, 12(2), 1-26. [In Persian] Acock, A. C., & Bengtson, V. L. (1978). “On the Relative Influence of Mothers and Fathers: A Covariance Analysis of Political and Religious Socialization.” Journal of Marriage and Family, 40(3), 519-530. https://doi.org/10.2307/350932 Afshār Kohan, J., Balālī, A., & Vā’ezzādeh, S. (2019/1398). “Zanān-e Ḥāshīyeh-Neshīn va Jāme’eh-pazīrī-ye Khoshūnat dar Khānevādeh” [Marginalized Women and Socialization of Violence in the Family]. ‘Olūm-e Ejtemā’ī, 135-159. [In Persian] Aghajanian, A. (2001). “Family and Family Change in Iran.” In C. Hennon & T. Brubaker (Eds.), Diversity in Families: A Global Perspective. Wadsworth Publishing Company. Aḥmadī, F., ‘Ābedī, Ḥ. ‘A., & Āzarbarzīn, M. (2014/1393). “Tabyīn-e Tajāreb-e Zanān-e Shāghel Pīrāmūn-e Naqsh-e Mādarī: Yek Pažūhesh-e Keyfī-ye Pīdārshenāsī” [Explaining the Experiences of Employed Women Regarding the Maternal Role: A Qualitative Phenomenological Study]. Taḥqīqāt-e Keyfī dar ‘Olūm-e Salāmat, 3(2), 137-148. [In Persian] ‘Alīpūr, M. (2012/1391). “Barrasī-ye Taṭbīqī-ye Jāygāh-e Mādar dar Farhang-e Jāhelī va Eslāmī” [A Comparative Study of the Mother’s Position in Pre-Islamic and Islamic Culture]. Majalleh-ye Tārīkh dar Āyeneh-ye Pažūhesh, 9(2). [In Persian] ‘Askarī Nodūshan, ‘A. (2003/1382). ‘Avāmel-e Nahādī-ye Mo’asser bar Bārvarī bā Ta’kīd-e Khāṣ bar Taḥavvolāt-e Khānevādeh dar Īrān: Moṭāle›eh-ye Moredī-ye Ostān-e Yazd [Institutional Factors Affecting Fertility with Special Emphasis on Family Transformations in Iran: A Case Study of Yazd Province] (Master’s thesis). University of Tehran. [In Persian] Bardi, A., Jaspal, R., Polek, E., & Schwartz, S. H. (2014). “Values and Identity Process Theory: Theoretical Integration and Empirical Interactions.” In Identity Process Theory: Identity, Social Action and Social Change (pp. 175-200). Cambridge University Press. Barnī, D., Ranierī, S., Scabinī, E., & Rosnatī, R. (2011). “Value Transmission in the Family: Do Adolescents Accept the Values Their Parents Want to Transmit?” Journal of Moral Education, 40(1), 105-121. https://doi.org/10.1080/03057240.2011.553414 Boyatzis, R. E. (1998). Transforming Qualitative Information: Thematic Analysis and Code Development. Sage. Braun, V., & Clarke, V. (2006). “Using Thematic Analysis in Psychology.” Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa Ghazvīneh, Z., & Ḥoseynī, S. R. (2013/1392). “Pāyāmadhā-ye Ejtemā’ī-ye ‘Adam-e Towse’eh-ye Shahrī bar Khānevādehhā-ye Mojāver-e Ḥāshīyeh-Neshīn (Moṭāle’eh-ye Moredī: Zanān-e Maḥalleh-ye Ḥekmat-ābād-e Kermānshāh)” [Social Consequences of Lack of Urban Development on Families Adjacent to Marginalized Areas (Case Study: Women of Hekmatabad Neighborhood in Kermanshah)]. In Proceedings of the Third International Conference on Psychology, Sociology, Educational Sciences and Social Studies. Kharazmi Institute of Higher Education and Technology. [In Persian] Grusec, J. E., & Goodnow, J. J. (1994). “Impact of Parental Discipline Methods on the Child’s Internalization of Values: A Reconceptualization of Current Points of View.” Developmental Psychology, 30(1), 4-19. https://doi.org/10.1037/0012-1649.30.1.4 Grusec, J. E., & Kuczynski, L. (Eds.). (1997). Parenting and Children’s Internalization of Values: A Handbook of Contemporary Theory. John Wiley & Sons. Ḥasanī, V., Dehshīrī, M., & Elāhīyārī, R. (2019/1398). “Towse’eh-Nīāftagī-ye Nāshī az Ta’khīr-e Farhangī-ye Barāmadeh az Ḥāshīyeh-Neshīnī dar Shahrhā” [Underdevelopment Caused by Cultural Lag Arising from Marginalization in Cities]. Do Māh nāmeh-ye ‘Elmī-Takhāṣoṣī-ye Moṭāle›āt-e Kārburdī dar ‹Olūm-e Modīrīyat va Towse›eh, 4(1), 25-31. [In Persian] Ḥoseynī, S. M., & Moḥammadī, M. (2010/1389). “Barrasī-ye ‘Avāmel-e Eqteṣādī-Ejtemā’ī-ye Mo’asser bar Ḥāshīyeh-Neshīnī dar Shahr-e Sanandaj” [Investigating Socio-Economic Factors Affecting Marginalization in Sanandaj]. Moṭāle›āt-e Jāme›eh-shenāsī-ye Shahrī, 1(1), 1-24. [In Persian] Kargar, B. (2011/1390). Shahr, Ḥāshīyeh va Amnīyat-e Ejtemā›ī [City, Margin, and Social Security]. Sāzmān-e Joghrafīyā’ī-ye Nīrūhā-ye Mosallaḥ. [In Persian] Khodābakhshī, K., & Reẓā’ī, M. (2016/1395). “Barrasī-ye Rābeṭeh beyn-e Ḥāshīyeh-Neshīnī va Āsībhā-ye Ejtemā’ī dar Shahr-e Tehrān” [Investigating the Relationship between Marginalization and Social Harms in Tehran]. Moṭāle›āt-e Ejtemā›ī-ye Īrān, 10(2), 123-145. [In Persian] Knafo, A., & Schwartz, S. H. (2003). “Parenting and Adolescents’ Accuracy in Perceiving Parental Values.” Child Development, 74(2), 595-611. https://doi.org/10.1111/1467-8624.7402018 Knafo, A., & Schwartz, S. H. (2008). “Accounting for Parent-Child Value Congruence: Theoretical Considerations and Empirical Evidence.” In U. Schönpflug (Ed.), Cultural Transmission: Psychological, Developmental, Social, and Methodological Aspects (pp. 240-268). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511804670.011 Mansūrīān, Y. (2007/1386). “Grānded Te’orī Chīst va Che Kārburdī Dārad?” [What Is Grounded Theory and What Is Its Application?]. Vīzheh Nāmeh-ye Hamāyesh-e ‘Elm-e Eṭṭilā’āt va Jāme’eh-ye Eṭṭilā’ātī, University of Isfahan. [In Persian] Markaz-e Pažūheshhā-ye Majles-e Shūrā-ye Eslāmī. (2022/1401). Ḥāshīyeh-Neshīnī (Eskān-e Ghayr-e Rasmī dar Īrān): Rūykardhā, Sīyāsathā va Eqdāmāt [Marginalization (Informal Settlement in Iran): Approaches, Policies and Actions]. Ma’āvānat-e Pažūheshhā-ye Zīrbanā’ī va Omūr-e Tawlīdī. [In Persian] Mīrḥoseynī, Z., Būrbūr, Z., Ṣamṣāmī, M., Aḥmadī, N., & Akhtarī, Z. (2020/1399). “Chālesh-hā-ye Zendegī-ye Rūzmārreh-ye Zanān-e Ḥāshīyeh-Neshīn-e Shahr-e Tehrān: Moṭāle’eh-ye Keyfī” [Challenges of Daily Life of Marginalized Women in Tehran: A Qualitative Study]. Moṭāle›āt-e Rāhburdī-ye Zanān, 22(89), 336-367. [In Persian] Naqdī, A., & Zāre’, S. (2013/1392). “Moṭāle’eh-ye Negarashhā va Raftārhā-ye Ejtemā’ī-Farhangī-ye Zanān-e Ḥāshīyeh-Neshīn: Mored-e Moṭāle’eh-ye Shahrak-e Sa’dī-ye Shīrāz” [A Study of Socio-Cultural Attitudes and Behaviors of Marginalized Women: A Case Study of Sa’di Town in Shiraz]. Moṭāle›āt-e Jāme›eh-shenāsī-ye Shahrī, 3(9), 67-96. [In Persian] Naẓarīān, A., Sādīn, H., Zāl-Nejād, K., Esteghāmātī, M., & Valīānī, M. (2016/1395). “Barrasī-ye ‘Avāmel-e Eqteṣādī, Ejtemā’ī va Jam’īyatī-ye Ḥāshīyeh-Neshīnī va Eskān-e Ghayr-e Rasmī” [Investigating Economic, Social and Demographic Factors of Marginalization and Informal Settlement]. Nashrīyeh-ye Taḥlīl-e Fazā’ī-ye Makhāṭer-e Mīḥītī, 3(3), 111-135. [In Persian] Panāhī, ‘A. A. (2015/1394). “Barrasī-ye Ẓarfīyathā-ye Mādarān dar Tarbīyat-e Ejtemā’ī-ye Farzandān bā Takyeh bar Yāftehhā-ye Dīnī va ‘Elmī” [Investigating Mothers’ Capacities in Social Education of Children Based on Religious and Scientific Findings]. Eslām va ‘Olūm-e Ejtemā’ī, 7(14), 93-113. [In Persian] Powell, R. (1999). “Recent Trends in Research: A Methodological Essay.” Library and Information Science Research, 21(1), 91-119. Rashīdī Āl-Hāshem, R., & Soleymānī, M. (2012/1391). “Barrasī-ye Raftārhā-ye Ḥāshīyeh-Neshīnān” [Investigating the Behaviors of Marginalized Residents]. Moṭāle›āt-e ‹Olūm-e Ejtemā›ī-ye Īrān, 9(34), 75-94. [In Persian] Roest, A. M. C., Dubas, J. S., & Gerris, J. R. M. (2010). “Value Transmissions between Parents and Children: Gender and Developmental Phase as Transmission Belts.” Journal of Adolescence, 33(1), 21-31. https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2009.05.017 Schwartz, S. H. (2017). “The Refined Theory of Basic Values.” In S. Roccas & L. Sagiv (Eds.), Values and Behavior: Taking a Cross Cultural Perspective (pp. 51-72). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-319-56352-7_3 Starrels, M. E. (1992). “Attitude Similarity between Mothers and Children Regarding Maternal Employment.” Journal of Marriage and Family, 54(1), 91-103. https://doi.org/10.2307/353278 Taqavī, N. (2014/1393). Barrasī-ye Keyfīyat-e Zendegī va Tarbīyat-e Farzandān dar Khānevādehhā-ye Ḥāshīyeh-Neshīn-e Arāk [Investigating Quality of Life and Child Rearing in Marginalized Families in Arak] (Master’s thesis). Islamic Azad University, Arak Branch. [In Persian] Thornton, A., & Camburn, D. (1987). “The Influence of the Family on Premarital Sexual Attitudes and Behavior.” Demography, 24(3), 323-340. https://doi.org/10.2307/2061301 Vāṣālī, S., & Qāsemī-Nejād, M. (2019/1398). “Moṭāle’eh-ye Dādeh-bonyād-e Ḥāshīyeh-Neshīnī va Towse’eh-ye Ejtemā’ī: Shenā’ī-ye Sharāyeṭ-e Modākheleh-gar, Rāhburdhā va Pāyāmadhā-ye Taḥaqqoq-Nīāftagī-ye Towse’eh-ye Ejtemā’ī dar Beyn-e Ḥāshīyeh-Neshīnān-e Pākdasht” [A Grounded Theory Study of Marginalization and Social Development: Identifying Intervening Conditions, Strategies, and Consequences of Unrealized Social Development among Marginalized Residents of Pakdasht]. Faṣlnāmeh-ye Towse’eh-ye Ejtemā’ī, 14(2), 93-126. [In Persian] Yazdī, A. (2009/1388). “Akhlāq-e Mādarī dar Eslām va Fīmīnīsm” [Maternal Ethics in Islam and Feminism]. Pažūheshhā-ye Falsafī-Kalāmī, (3). [In Persian] Zangī-Ābādī, ‘A., Ẓarābī, ‘A. A., & Khowb-Āyand, S. (2005/1384). “Taḥlīl-e ‘Alal-e Eqteṣādī-Ejtemā’ī-ye Ḥāshīyeh-Neshīnī dar Shahr-e Eṣfahān” [Analysis of Socio-Economic Causes of Marginalization in Isfahan]. Majalleh-ye ‘Olūm-e Ensānī-ye Dāneshgāh-e Eṣfahān, 18(1), 1-22. [In Persian]
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 0 |
||