| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 329 |
| تعداد مقالات | 2,433 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,199,543 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,314,078 |
مدل ساختاری پیش بینی نگرش به ازدواج براساس دینداری و خودشکوفایی با نقش میانجی امید به زندگی | ||
| اسلام و روانشناسی خانواده | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 20 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30471/ipf.2026.11886.1055 | ||
| نویسندگان | ||
| احسان امینی1؛ جعفر هوشیاری* 2 | ||
| 1بلوار شهید سلیمانی گلستان 24 پ52 واحد 13 | ||
| 2مجتمع آموزش عالی علوم انسانی، جامعه المصطفی، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| در سال اخیر آمار طلاق 50 درصدی در برخی استان ها و افزایش سن ازدواج جوانان نشان از اسیب شدید به مقوله ازدواج است که عواملی همچون میزان خودشکوفایی،دینداری و امید به زندگی از عوامل مرتبط با این مشکل هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مدل ساختاری پیشبینی نگرش به ازدواج در بزرگسالان بر اساس متغیرهای خودشکوفایی و دینداری با میانجیگری امید به زندگی انجام گردید و خلاء پژوهشی رابطه متغیر های مذکور را تبیین میکند.. جامعه آماری شامل گروه های مجازی و محلی در سال 1404 بود که ۲۷۳ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش چهار پرسشنامه استاندارد شامل نگرش به ازدواج بارتین و روزن، خودشکوفایی سلیمانی و همکاران، دینداری کلارک و استارک و امید به زندگی اشنایدر بود. پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ بین 0.81 تا 0.89 تأیید شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشانگر برازش مناسب مدل اندازهگیری بود. تحلیل ساختاری بیانگر تأثیر مثبت مستقیم خودشکوفایی (β=0.58, p<0.001) و دینداری (β=0.42, p<0.01) بر امید به زندگی و تأثیر مثبت امید بر نگرش به ازدواج (β=0.45, p<0.001) است. اثر غیرمستقیم خودشکوفایی و دینداری بر نگرش از طریق امید به زندگی به ترتیب برابر با 0.26 و0.19 با فاصله اطمینان 95% بود. یافتهها اهمیت تقویت ابعاد امید به زندگی،دینداری، خودشکوفایی را در ارتقای نگرش مثبت به ازدواج تأیید میکنند و رابطه مستقیم بین سازه های روانشناختی-معنوی مذکور را نشان میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلمات کلیدی(فارسی): نگرش به ازدواج؛ امید به زندگی؛ خودشکوفایی؛ دینداری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||