| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 335 |
| تعداد مقالات | 2,475 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,688,158 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,636,460 |
مساجد به عنوان کانونهای گفتمانی در بازتولید هویت و سرمایه اجتماعی؛ تحلیلی از محله های مرکزی و حاشیه ای شهر خرم آباد | ||
| فصلنامه علمی - پژوهشی اسلام و علوم اجتماعی | ||
| دوره 17، شماره 36، مهر 1404، صفحه 179-212 اصل مقاله (738.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30471/soci.2026.11808.2160 | ||
| نویسنده | ||
| مریم احمدپور* | ||
| دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، ایران | ||
| چکیده | ||
| چکیده گسترده مقدمه و اهداف: در گفتمان اسلامی، مساجد کارکردی فراتر از عبادتگاه دارند و بهعنوان کانونهای گفتمانی پویا عمل میکنند که در آنها معنا، هویت و سرمایه اجتماعی از طریق تعاملات کلامی، مناسک جمعی و شبکههای محلی بازتولید میشود. باوجوداین، در شهرهای معاصر ایران، تحولات کالبدی و مدیریتی به تشدید نابرابریهای فضایی انجامیده است؛ بهگونهایکه شکاف میان محلههای برخوردار مرکزی و مناطق حاشیهای، نهتنها در دسترسی به خدمات شهری، بلکه در الگوهای تعامل اجتماعی و کیفیت شبکههای محلی نیز بازتولید میشود. مرور نظاممند پیشینه پژوهش نشان میدهد که مطالعات پیشین عمدتاً بر توصیف کارکردهای کلی مساجد متمرکز بوده و چهار خلأ عمده دارند: 1. غفلت از سازوکارهای گفتمانی در تحلیل کارکرد مساجد؛ 2. فقدان تحلیل مقایسهای درونشهری؛ 3. ضعف در پیوند نظری-روششناختی میان تحلیل گفتمان، هویت اجتماعی و سرمایه اجتماعی، و 4. نادیده گرفتن کنشگری گفتمانی مساجد در برابر ساختارهای قدرت نهادی. هدف این پژوهش، واکاوی نقش مساجد در بازنمایی هویت اجتماعی و تولید سرمایه اجتماعی در محلههای مرکزی و حاشیهای شهر خرمآباد است. پرسش اصلی پژوهش این است: سازههای گفتمانی و بسترهای نهادی چگونه نقش مساجد شهر خرمآباد را بهعنوان «کانونهای گفتمانی» در هویتسازی گروهی، تقویت سرمایه اجتماعی و ارتقای مشارکت شهروندی در محلههای مرکزی و حاشیهای شکل میدهند؟ روش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و بهرهگیری از تحلیل گفتمان انتقادی (CDA) با مدل سهسطحی فرکلاف (توصیف، تفسیر، تبیین) و چهارچوب ایدئولوژیک وندایک (مربع ایدئولوژیک) انجام شده است. جامعه مورد مطالعه، تمامی گفتمانهای مرتبط با مساجد شهر خرمآباد است که به سه دسته اصلی تقسیم میشوند: 1. متون گفتمانی (خطبهها، اطلاعیهها، اخبار محلی)؛ 2. مستندات رسمی (گزارشهای اوقاف و شهرداری) و 3. فعالیتهای میدانی (مراسم مذهبی و برنامههای خیریه). میدان تحقیق به دو دسته محلههای مرکزی (با پیشینه تاریخی-فرهنگی غنی) و محلههای حاشیهای (با چالشهای اقتصادی و اجتماعی) محدود شده است. نمونهگیری به روش هدفمند انجام شد و 12 مسجد (6 مسجد در محلههای مرکزی و 6 مسجد در محلههای حاشیهای) براساس سه معیار اهمیت اجتماعی، تنوع جغرافیایی و دسترسی به دادههای غنی انتخاب شدند. گردآوری دادهها بهصورت چندمنبعی انجام شد: تحلیل اسنادی شامل 25 خطبه ضبطشده، 30 اطلاعیه از تابلوهای اعلانات مساجد و 15 خبر محلی از خبرگزاریهای مهر، شبستان و ایکنا؛ مشاهده مشارکتی در 12 مراسم مذهبی و 10 طرح خیریه؛ و بررسی مستندات رسمی نظیر گزارش سالانه اوقاف لرستان در سال 1403. برای تضمین اعتبار یافتهها، راهبردهای استاندارد لینکلن و گوبا (بازبینی همکاران، مثلثسازی منابع، بازخورد مشارکتکنندگان) به کار گرفته شد. نتایج: یافتهها در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین سازماندهی شد. در سطح توصیف، تحلیل متون نشان میدهد گفتمان مساجد مرکزی با تکیه بر میراث فرهنگی-تاریخی و واژگان ایجابی (مانند «وحدت اسلامی»، «همبستگی برادرانه»، «میراث ماندگار») هویت مثبت گروهی را بازتولید میکند؛ درحالیکه مساجد حاشیهای با محوریت مضامین معیشتی و واژگان سلبی (مانند «فقر تحمیلی»، «محرومیت اجتماعی»، «بیعدالتی نهادی») بر مطالبات حمایتی تمرکز دارند. در سطح تفسیر، در مساجد مرکزی، همافزایی خودجوش میان ائمه، خیرین و نهادهای محلی، سرمایه اجتماعی پلزن را تقویت و مشارکت شهروندی را تا سطوح همکاری و تفویض اختیار (نردبان آرنشتاین) ارتقا داده است؛ نمونه عینی آن طرح «هر شب یک محله، هر شب یک مسجد» با 10 نمایشگاه و 500 بازدیدکننده بود. در مقابل، در مساجد حاشیهای، غلبه گفتمانهای جبرگرا و بازتفسیر معیشتی، کنشهای جمعی را به سطوح اطلاعرسانی و دریافت خدمات محدود کرده است. در سطح تبیین، چالشهای نهادی مانند ناهماهنگی میان اوقاف و شهرداری در تخصیص اعتبار برای بازسازی 14 مسجد سیلزده (با خسارت 30 میلیارد تومانی به 40 مسجد) اعتماد عمومی را تضعیف کرده و به بازتولید نابرابری گفتمانی دامن زده است. باوجوداین، نمونههایی از اقدامات مواسات (30 شرکتکننده و 100 بسته غذایی در مسجد اسدآبادی) و همافزایی سازمانهای مردمنهاد با مساجد، پتانسیل خروج از چرخه انتظار نهادی را نشان میدهد. جدول 1. خلاصه یافتههای گفتمانی مساجد مرکزی و حاشیهای شهر خرمآباد (براساس تحلیل گفتمان انتقادی) سطح مشارکت (آرنشتاین) سرمایه اجتماعی هویت بازتولیدشده واژگان غالب بافت همکاری و تفویض اختیار پلزن (برونگروهی) هویت فرهنگی-تاریخی، مثبت گروهی ایجابی: وحدت، همبستگی، میراث ماندگار مرکزی (6 مسجد) اطلاعرسانی و دریافت خدمات پیوندی محدود (درونگروهی) هویت معیشتی-مقاومتی سلبی: فقر تحمیلی، بیعدالتی نهادی حاشیهای (6 مسجد) بحث و نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش به روشنی نشان میدهد که مساجد در بافتهای فضایی-اقتصادی متفاوت، کارکردهای گفتمانی و هویتی متمایزی از خود بروز میدهند. این تفاوتها نه صرفاً بازتابی از نابرابریهای فضایی، بلکه محصول بازتولید ساختاری نابرابریهای تاریخی و الگوهای خاص حکمرانی محلی در شهر خرمآباد است. از منظر نظری، این پژوهش ضمن تأیید نظریه هویت اجتماعی (تاجفل) و نظریه سرمایه اجتماعی (پاتنام)، نشان میدهد که نبود رویکرد تحلیلی-گفتمانی در مطالعات پیشین، درک ما را از نقش واقعی مساجد در تحولات اجتماعی-فرهنگی محلهها ناقص گذاشته است. از منظر عملی، مساجد مرکزی بهعنوان «تولیدکنندگان مستقل معنا» و مساجد حاشیهای بهعنوان «مصرفکنندگان منفعل گفتمانهای نهادی» عمل میکنند که این وضعیت بازتولیدکننده نابرابری گفتمانی است. پژوهش حاضر با محدودیتهایی مانند تمرکز بر تنها 12 مسجد در یک شهر میانی و دشواری دسترسی به برخی خطبههای ادوار گذشته مواجه بوده است. براساس یافتهها، چهار راهبرد پیشنهاد میشود: 1. توسعه سواد گفتمانی محلی از طریق کارگاههای تخصصی برای ائمه جماعات و فعالان فرهنگی در مناطق حاشیهای؛ 2. ایجاد سکوهای شبکهسازی میان مساجد مرکزی و حاشیهای برای تبادل تجربه و منابع؛ 3. بازآفرینی مدیریت موقوفات با توانمندسازی شوراهای محلی و خیرین در چهارچوب شفاف و مشارکتی؛ 4. طراحی الگوی مشارکت چندسطحی محلهمحور که از مشارکتهای نمادین به تفویض اختیار واقعی گذر کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل گفتمان انتقادی؛ سرمایه اجتماعی؛ هویت جمعی؛ مساجد؛ فضاهای شهری | ||
| مراجع | ||
|
اسماعیلی، علی (1402). جایگاه مسجد در تحقق همبستگی اجتماعی و توسعه شهر اسلامی،پژوهش و برنامهریزی شهری، 14(55)، 221-236. باهنر، ناصر و فرخی، میثم (1393). سیاستگذاری فرهنگی مطلوب مسجد در جمهوری اسلامی ایران؛ بررسی دیدگاههای خبرگان و سیاستگذاران، دین و ارتباطات، 21(46)،5-38. بمانیان، محمدرضا (1393). معنا و مفهوم شناسی شهر ایرانی اسلامی؛ مبانی نظری و مصداقها، ششمین کنفرانس ملی برنامهریزی و مدیریت شهری با تأکید بر مؤلفههای شهر اسلامی. پورجعفر، محمدرضا، و پورجعفر، علی (1391). الگوی پیشنهادی محله، با مرکزیت مسجد و فضاهای عمومی مورد نیاز در شهر ایرانی-اسلامی،مطالعات شهر ایرانی-اسلامی، 10 ،15-24. تاجی، محمد، و قوچانی، مهیا (1399). تبیین نقش فرهنگی مسجد در توسعة هویت اسلامی و ارتقاء پایداری اجتماعی محله، دین و سیاست فرهنگی، 7 (2)،189-214. تک فلاح، یاسر (1395). نقش مسجد در تحقق ساختار جامعه اسلامی با تأکید بر احکام فقهی، استاد راهنما: امیدیفرد، عبدالله، پایان نامه دکتری، دانشگاه قم: دانشکده الهیات و معارف اسلامی. رنگریز، حسن (1402). طراحی الگوی حکمرانی اسلامی مبتنی بر تعالیم دینی، پژوهشنامه انقلاب اسلامی، 13(46)، 1-21. سیمایی، حسین و معمارزاده، غلامرضا (1401). طراحی مدل ظرفیتسازی حکمرانی شبکهای، فرایند مدیریت و توسعه، 35 (1)،25-60. عصارهنژاد، سینا (1403). طرح پژوهشی کارکرد اجتماعی نهاد دین در ایران امروز؛ 4. چالشهای تحقق کارکرد اجتماعی نهاد مسجد در ایران، مجری: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی. علیالحسابی، مهران، خیرالدین،رضا، و سرافراز، وحید (1401). تأثیر جهان بینی اسلامی در جایگاه مسجد بهعنوان فضای شهری و نقش مسجد بهعنوان یک رکن اساسی در شهر اسلامی در اقتصاد، فرهنگ و امنیت،جغرافیا و برنامهریزی منطقهای، 12(48)،43-63. فرخی، میثم (1403). رویکردهای حکومت پیرامون خطمشیگذاری مسجد در جمهوری اسلامی ایران، مطالعات راهبردی فرهنگ،4(4)،199-238. فرکلاف، نورمن (1379). تحلیل انتقادی گفتمان، فاطمه شایستهپیران، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (طبع و نشر). کریمی، احسان، باقری، محسن، و عرباسدی،حسین (1396). ارائه الگویی برای خطمشیگذاری فرهنگی شهر با محوریت مسجد جامع و امام جمعه، مدیریت اسلامی، 25(2)،115-138. مظفر، فرهنگ، نقرهکار،عبدالحمید، حمزهنژاد،مهدی و معینمهر، صدیقه (1398). اولویتبندیِ راهبردهای پایداریِ حیات و سرزندگی در محله با رویکرد اسلامی، پژوهشهای معماری اسلامی، 7(2)، 69-87. مهدوی کنی، محمدسعید، و امینیهرندی،رضا (1396). توسعه فرهنگی محلهای پایدار مسجد محور مورد مطالعه مسجد ثامن الائمه تهران، دین و ارتباطات، 24 (2)، 195-242. ناظمیاردکانی، مهدی (1391). درآمدی بر مهندسی فرهنگ و مهندسی فرهنگی کشور ،تهران: آثار فکر. نصیرپور،مرضیه الزهرا؛نقیزاده،محمد و سعیده زرآبادی،زهرا سادات. (1402). جایگاه اصل «هویت «در تبیین مفهوم» محله اسلامی»، هنر اسلامی، 20 (51)، 729-754. نقرهکار، عبدالحمید، حمزهنژاد، مهدی، معینمهر،صدیقه (1392). راهبردهای تقویت تعاملات انسانی در طراحی محیط زندگی از منظر اسلامی، مطالعات شهری، 3، 31-46. نوربخش، امیرحسین، و مینایی، آرین (1402). بررسی و تبیین الگوی راهبردی تحقق برند شهر اسلامی- ایرانی در نظام شهرسازی ایران،اندیشه راهبردی شهرسازی، 1(2)، 82-99. ون دایک، تئون (1394). ایدئولوژی و گفتمان،ترجمه محسن نوبخت،تهران: سیاهرود. References 'Alī al-Ḥesābī, Mehrān, Kheirāldīn, Rezā, & Sarāfarāz, Vaḥīd (2022). "Ta'thīr-e Jahānbīnī-ye Eslāmī dar Jāygāh-e Masjed be-'Onvān-e Fazā-ye Shahri va Naqsh-e Masjed be-'Onvān-e Rokn-e Asāsī dar Shahr-e Eslāmī dar Eqteṣād, Farhang va Amnīyat" [The Influence of Islamic Worldview on the Position of the Mosque as an Urban Space and Its Role as a Fundamental Pillar in the Islamic City in Economy, Culture, and Security]. Joghrafīyā va Barnāmeh-rīzī-ye Manṭaqe'ī, 12(48), 43-63. [In Persian] Arnstein, S. R. (1969). "A Ladder of Citizen Participation." Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224. 'Aṣāreh-Nejād, Sīnā (2024). "Ṭarḥ-e Pažūheshī-ye Kārkard-e Ejtemā'ī-ye Nahād-e Dīn dar Īrān-e Emrūz; 4. Chāleshhā-ye Taḥaqqoq-e Kārkard-e Ejtemā'ī-ye Nahād-e Masjed dar Īrān" [Research Project on the Social Function of the Religious Institution in Today's Iran; 4. Challenges to Realizing the Social Function of the Mosque Institution in Iran]. Ejrā Shodeh: Markaz-e Pažūheshhā-ye Majles-e Shūrā-ye Eslāmī. [In Persian] Bāhonar, Nāṣer & Farrokhī, Meysam (2014). "Sīyāsat-guzārī-ye Farhangī-ye Maṭlūb-e Masjed dar Jomhūrī-ye Eslāmī-ye Īrān; Barrasī-ye Dīdgāhhā-ye Khebregān va Sīyāsat-guzārān" [Optimal Cultural Policy-Making for the Mosque in the Islamic Republic of Iran; Examining the Views of Experts and Policymakers]. Dīn va Ertebāṭāt, 21(46), 5-38. [In Persian] Bemānīān, Moḥammad-Rezā (2014). "Ma'nā va Mafhūm-shenāsī-ye Shahr-e Īrānī-Eslāmī; Mabānī-ye Naẓarī va Maṣādeq-hā" [Meaning and Conceptualization of the Iranian-Islamic City; Theoretical Foundations and Examples]. Arā'e'eh dar 6th National Conference on Urban Planning and Management with Emphasis on Islamic City Components. [In Persian] Bourdieu, P. (1986). "The Forms of Capital." In J. Richardson (Ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education (pp. 241-258). Greenwood. Esmā'īlī, 'Alī (2023). "Jāygāh-e Masjed dar Taḥaqqoq-e Hambastegī-ye Ejtemā'ī va Tose'eh-ye Shahr-e Eslāmī" [The Place of the Mosque in Realizing Social Solidarity and the Development of the Islamic City]. Pažūhesh va Barnāmeh-rīzī-ye Shahrī, 14(55), 221-236. [In Persian] Fairclough, Norman (2000). Taḥlīl-e Enteqādī-ye Goftemān [Critical Discourse Analysis]. Translated by Fāṭemeh Shāyesteh-Pīrān. Tehran: Sāzmān-e Chāp va Enteshārāt-e Vezārat-e Farhang va Ershād-e Eslāmī. [In Persian] Farrokhī, Meysam (2024). "Rūykardhā-ye Ḥokūmat Pīrāmūn-e Khaṭ-mashī-guzārī-ye Masjed dar Jomhūrī-ye Eslāmī-ye Īrān" [Government Approaches to Mosque Policy-Making in the Islamic Republic of Iran]. Moṭāle'āt-e Rāhburdī-ye Farhang, 4(4), 199-238. [In Persian] Karīmī, Eḥsān, Bāqerī, Moḥsen, & 'Arab-Asadī, Ḥoseyn (2017). "Arā'eh-ye Algovī barā-ye Khaṭ-mashī-guzārī-ye Farhangī-ye Shahr bā Meḥvarīyat-e Masjed-e Jāme' va Emām-e Jom'e" [Presenting a Model for Cultural Policy-Making of the City Centered on the Grand Mosque and the Friday Prayer Leader]. Modīrīyat-e Eslāmī, 25(2), 115-138. [In Persian] Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. Sage. Mahdavī-Kanī, Moḥammad-Sa'īd & Amīnī-Harandī, Rezā (2017). "Tose'eh-ye Farhangī-ye Maḥalle'ī-ye Pāydār-e Masjed-Meḥvar: Moṭāle'eh-ye Masjed-e Sāmen al-A'emmeh-ye Tehrān" [Sustainable Mosque-Centered Neighborhood Cultural Development: A Case Study of Samen al-A'emeh Mosque in Tehran]. Dīn va Ertebāṭāt, 24(2), 195-242. [In Persian] Moẓaffar, Farhang, Noghrehkār, 'Abdolḥamīd, Ḥamzeh-Nejād, Mahdī, & Mo'īn-Mehr, Ṣadīqeh (2019). "Owlīvat-bandī-ye Rāhburdhā-ye Pāydārī-ye Ḥayāt va Zendegī dar Maḥalleh bā Rūykard-e Eslāmī" [Prioritizing Strategies for Sustainability of Life and Vitality in the Neighborhood with an Islamic Approach]. Pažūheshhā-ye Me'mārī-ye Eslāmī, 7(2), 69-87. [In Persian] Naṣīrpūr, Marziyeh al-Zahrā, Naqīzādeh, Moḥammad, & Sa'īdeh Zarābādī, Zahrā Sādāt (2023). "Jāygāh-e Aṣl-e 'Hovīyat' dar Tabyīn-e Mafhūm-e 'Maḥalleh-ye Eslāmī'" [The Place of the Principle of "Identity" in Explaining the Concept of the "Islamic Neighborhood"]. Honar-e Eslāmī, 20(51), 729-754. [In Persian] Naẓemī-Ardakānī, Mahdī (2012). Darāmadī bar Mohandessī-ye Farhang va Mohandessī-ye Farhangī-ye Keshvar [An Introduction to Cultural Engineering and Cultural Engineering of the Country]. Tehran: Āsār-e Fekr. [In Persian] Noghrehkār, 'Abdolḥamīd, Ḥamzeh-Nejād, Mahdī, & Mo'īn-Mehr, Ṣadīqeh (2013). "Rāhburdhā-ye Taqvīyat-e Ta'āmolāt-e Ensānī dar Ṭarāḥī-ye Moḥīṭ-e Zendegī az Manẓar-e Eslāmī" [Strategies for Strengthening Human Interactions in the Design of the Living Environment from an Islamic Perspective]. Moṭāle'āt-e Shahrī, 3, 31-46. [In Persian] Nūrbakhsh, Amīr-Ḥoseyn & Mīnā'ī, Ārīn (2023). "Barrasī va Tabyīn-e Algovī-ye Rāhburdī-ye Taḥaqqoq-e Berand-e Shahr-e Eslāmī-Īrānī dar Neẓām-e Shahr-sāzī-ye Īrān" [Examining and Explaining the Strategic Model for Realizing the Iranian-Islamic City Brand in Iran's Urban Planning System]. Andīsheh-ye Rāhburdī-ye Shahr-sāzī, 1(2), 82-99. [In Persian] Pūrja'far, Moḥammad-Rezā & Pūrja'far, 'Alī (2012). "Algovī-ye Pīshnehādī-ye Maḥalleh, bā Markazīyat-e Masjed va Fazāhhā-ye 'Omūmī-ye Mored-e Nīāz dar Shahr-e Īrānī-Eslāmī" [A Proposed Neighborhood Model Centered on the Mosque and Required Public Spaces in the Iranian-Islamic City]. Moṭāle'āt-e Shahr-e Īrānī-Eslāmī, 10, 15-24. [In Persian] Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. New York: Simon & Schuster. Rangrīz, Ḥasan (2023). "Ṭarāḥī-ye Algovī-ye Ḥokmrānī-ye Eslāmī Mobtanī bar Ta'ālīm-e Dīnī" [Designing an Islamic Governance Model Based on Religious Teachings]. Pažūheshnāmeh-ye Enqelāb-e Eslāmī, 13(46), 1-21. [In Persian] Sīmā'ī, Ḥoseyn & Memārzādeh, Gholām-Rezā (2022). "Ṭarāḥī-ye Model-e Ẓarfīyat-sāzī-ye Ḥokmrānī-ye Shabakeh'ī" [Designing a Capacity-Building Model for Network Governance]. Farāyand-e Modīrīyat va Tose'eh, 35(1), 25-60. [In Persian] Stets, J. E., & Burke, P. J. (2000). "Identity Theory and Social Identity Theory." Social Psychology Quarterly, 63(3), 224-237. Tajfel, H. (Ed.). (1978). Differentiation between Social Groups: Studies in the Social Psychology of Intergroup Relations. Academic Press. Tājī, Moḥammad & Qūchānī, Mahyā (2020). "Tabyīn-e Naqsh-e Farhangī-ye Masjed dar Tose'eh-ye Hovīyat-e Eslāmī va Erteqā-ye Pāydārī-ye Ejtemā'ī-ye Maḥalleh" [Explaining the Cultural Role of the Mosque in Developing Islamic Identity and Enhancing Neighborhood Social Sustainability]. Dīn va Sīyāsat-e Farhangī, 7(2), 189-214. [In Persian] Takfallāh, Yāser (2016). "Naqsh-e Masjed dar Taḥaqqoq-e Sākhtār-e Jāme'eh-ye Eslāmī bā Ta'kīd bar Aḥkām-e Feqhī" [The Role of the Mosque in Realizing the Structure of Islamic Society with an Emphasis on Jurisprudential Rulings]. PhD Dissertation, Supervisor: 'Omidīfard, 'Abdollāh, Dāneshgāh-e Qom: Dāneshkadeh-ye Elāhīyāt va Ma'āref-e Eslāmī. [In Persian] Turner, J. C., & Reynolds, K. J. (2012). "Self-Categorization Theory." In Theories of Social Psychology. London: SAGE Publications Ltd. Van Dijk, Teun (2015). Īde'ūlūzhī va Goftemān [Ideology and Discourse]. Translated by Moḥsen Nobakht. Tehran: Sīāhrūd. [In Persian] Woolcock, M. (1998). "Social Capital and Economic Development: Toward a Theoretical Synthesis and Policy Framework." Theory and Society, 27(2), 151-208.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 272 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 72 |
||