| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 321 |
| تعداد مقالات | 2,399 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,087,384 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,245,412 |
تنش «امر بالینی» و «امر بهداشتی» در پرتو هرمنوتیک انتقادی گادامر و فوکو | ||
| روش شناسی علوم انسانی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 02 اسفند 1404 | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30471/mssh.2026.11799.2721 | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا منجمی* | ||
| پژوهشگاه علوم انسانی | ||
| چکیده | ||
| این مقاله به تنش میان امر بالینی و امر بهداشتی در پرتو هرمونتیک انتقادی گادامر و فوکو میپردازد و نشان میدهد که چگونه در مواجهه با همهگیریها، منطق بالینی و درمانمحور بهصورت ساختاری بر سیاستهای بهداشت عمومی و پیشگیری تقدم یافته است. منظور از دیرماندگی امر بهداشتی، وضعیتی است که در آن مداخلات پیشگیرانه، آموزش عمومی و سیاستهای سلامت جمعی نه بهعنوان بنیانهای اصلی سلامت، بلکه با تأخیر و تنها پس از بروز بحران و فشار بر نظام درمانی وارد میدان میشوند. مقاله با اتکا به هرمنوتیک بهویژه آراء گادامر درباره نامرئیبودن سلامت و تحلیل فوکو از نگاه بالینی، استدلال میکند که تمرکز معرفت پزشکی بر بدن بیمار موجب بهحاشیهرفتن سلامت عمومی شده است. از خلال بررسی تطبیقی نمونههایی چون آنفلوانزای اسپانیایی، بحران HIV/AIDS، اپیدمی ابولا، سارس، مرس و همهگیری کووید–۱۹ نشان داده میشود که این دیرماندگی پیامدهایی چون افزایش مرگومیر، تشدید نابرابریهای اجتماعی و تضعیف اعتماد عمومی را به همراه داشته است. مقاله در نهایت بر ضرورت بازاندیشی در مفهوم سلامت بهمثابه بخشی از زندگی خوب و عدالت اجتماعی تأکید میکند و گذار از زیستسیاست درمانمحور به زیستسیاست مراقبت را شرط مواجهه مؤثر با بحرانهای سلامت آینده میداند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیرماندگی امر بهداشتی؛ فلسفه پزشکی؛ زیستسیاست؛ سلامت عمومی؛ همهگیریها؛ امربالینی؛ عدالت سلامت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5 |
||