| تعداد نشریات | 8 |
| تعداد شمارهها | 325 |
| تعداد مقالات | 2,426 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,176,180 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 4,299,594 |
تحلیل کیفی دیدگاه زوجدرمانگران مسلمان مبتنی بر زوجدرمانی انفرادی | ||
| مطالعات اسلام و روانشناسی | ||
| دوره 20، شماره 40، فروردین 1405، صفحه 123-158 اصل مقاله (720.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30471/psy.2026.11060.2333 | ||
| نویسندگان | ||
| میلاد شماخته* 1؛ احسان فدایی2 | ||
| 1استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران | ||
| 2گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| چکیده گسترده مقدمه و اهداف: زوجدرمانی یکطرفه بهعنوان رویکردی نوین تلاش میکند با تمرکز بر یک نفر از زوجین، تغییرات مثبتی در رابطه ایجاد کند. این شیوه درمانی بر این اصل استوار است که اگر یکی از زوجین رفتارها و باورهای خود را اصلاح کند، ممکن است تأثیر مثبتی بر کل سیستم خانواده داشته باشد. افزایش کیفیت روابط زناشویی با تلاشِ یکی از همسران، همراه با تقویت مهارتهای زناشویی و توسعه فردی، حتی در شرایطی که همسر دیگر تمایلی به درمان ندارد، میتواند در بهبود روابط زناشویی نقش مؤثری داشته باشد. نظریههای خانوادهدرمانی خدامحور با ارائه نگاهی متفاوت به مراجعانی که با ناامیدی از همکاری زوج دیگر یکطرفه به مشاوره میآیند، بر نگاه معنوی و پذیرش مقدّرات الهی تأکید دارد و این رویکرد توانسته است آرامشی برای فرد ایجاد کند که او را در مواجهه با ناسازگاری همسر یاری دهد؛ همچنین بهطور خاص، منابع اسلامی میتوانند پایهای برای استخراج و تبیین دقیق ریشهیابی و ارائه راهکار درمانی در جهت زوجدرمانی یکطرفه باشند. با وجود تحلیلهای فراوان در این باره، پژوهش حاضر درصدد است که با تحلیل کیفی دیدگاههای زوجدرمانگران مسلمان به جمعبندی و ارائه تکنیکهایی مبتنی بر آموزههای اسلامی دست یابد. بر این اساس سؤال پژوهش عبارت است از: تحلیل کیفی دیدگاه زوجدرمانگران مسلمان مبتنی بر زوجدرمانی انفرادی چیست؟ روش: در این پژوهش برای تحلیل دادههای حاصل از مصاحبهها که به صورت متنی درآمدند، روش تحلیل محتوای کیفی به کار رفت که مناسبترین تکنیک برای تجزیه و تحلیل این نوع دادههاست. نخست در چندین مرحله کدگذاری باز انجام شد. در ابتدا سطوری مشخص شدند که پاسخ پرسشهای باز در گفتگوها بودند؛ پس از آن با ورود به کدگذاری محوری، کدهای باز معانی و مفاهیم مرتبط و مشترک استخراج شد. سرانجام نیز کدگذاری انتخابی انجام گرفت. با توجه به هدف تحقیق و براساس منطق قیاسی مصاحبهها نخست برپایه معانی ظاهری دادهها در مرحله اول تعداد ۱۹۰ کد باز اولیه کدگذاری شدند. مفاهیم مرتبط با مقولهها به صورت گویههای معنادار مشخص شد. در گام بعدی منطبق بر شیوه استقرائی براساس معانی و مفاهیم مشترک و متفاوت کدهای محوری مشخص شدند و خرده طبقات را تعیین کردند. در مرحله نهایی با کدگذاری انتخابی طبقات اصلی به دست آمدند؛ بنابراین طبقات اصلی کدگذاریشده بهطور مستقیم از فایلهای مصاحبههای پیادهشده مستخرج شدند. سپس دو کدگذار همه متون مصاحبههای پیادهشده را خوانده، مفاهیم متمایز را شناسایی میکنند تا به توافق دست یابند. جهت تضمین اطمینانپذیری کوشش شد پژوهشگر پیشفرضهای خود را هنگام جمعآوری اطلاعات کنار بگذارد؛ همچنین محقق با صرف وقت مناسب، تنوع لازم در سوابق حرفهای و رویکردها، تحصیلات و رشتههای آموزش یافته را فراهم آورد. به این ترتیب سطح اطمینان یافتهها را به حد مناسبی افزایش داد. نتایج: در مضمون علّی به موضوع نگرش منفی و ترس از قضاوت شدن در جلسات مشاوره پرداخته شد که در این باره پژوهشهای فراوانی انجام شده است. در پژوهشی نشان دادهاند افزایش نگرش و تغییر باورهای افراد به موضوع مشاوره و کمکخواهی موجب پیشگیری از آسیبهای متعدد روحی روانی و خانوادگی میشود. از این لحاظ مطابقت دارد که فرهنگ عمومی نسبت به روانشناس و مشاور مثبت نباشد و از اینرو بسیاری از افراد به دلایل فراوانی به روانشناس یا زوجدرمانگر مراجعه نمیکنند. بیشتر مصاحبهگران اتفاقنظر داشتند که ارتباط با زوج غایب از راه دعوت به بهانههای مختلف راهگشاست؛ در این راستا نوشتن نامهای غیرتهدیدکننده میتواند راهی برای ارتباط غیرمستقیم باشد. در مجموع ایجاد پل ارتباطی با روشهای مختلف مورد توصیه اکثر پژوهشگران و مصاحبهشوندگان است. در بخش مضمون راهبردی بیان شد که مهمترین اصل در زوجدرمانی انفرادی آموزش راهبردهای کاهش استرس و اضطراب و آموزش تکنیکهای آرامشبخش دینی به زوج حاضر است. یافتهها در این زمینه نشان میدهند که اعتقادات و ارزشهای دینی میتوانند بهعنوان منبعی برای تقویت رابطه زناشویی، کاهش تعارضات و افزایش رضایت زوجین و تابآوری در سازگاری زناشویی باشند. بحث و نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان میدهند که تلفیق دین و معنویت در زوجدرمانی میتواند بهویژه برای زوجهای مذهبی مؤثر باشد. البته این روش باید با توجه به اعتقادات خاص هر زوج و با رعایت حساسیتهای فرهنگی اجرا شود. ازجمله محدودیتهای این پژوهش میتوان این موارد را برشمرد: کمبود پژوهشهای کمّی و کیفیِ داخلی و خارجی در این زمینه، دشواری در دریافت فرصت از مصاحبهشوندگان و استفاده از مصاحبه بهعنوان تنها ابزار گردآوری اطلاعات که ممکن است سوگیریهایی را در پاسخگویی ایجاد کند؛ به همین علت باید در تعمیمدهی یافتهها احتیاط کرد. با توجه به نتایج این پژوهش در راستای تقویت مشاوره انفرادی با یکی از زوجین، چنین مواردی پیشنهاد میشود: نگرش ملّی از سوی رسانهها به موضوع مشاوره و ارجاع به روانشناس و زوجدرمانگر تغییر یابد؛ بهطوری که مردم بدون ملاحظات بیمورد به مشاور مراجعه و مشکلات خود را برطرف کنند؛ همچنین این پژوهش در بین زوجدرمانگران غیرمسلمان انجام شود و نتایج آن در دسترس قرار گیرد. مقایسه نتایج این پژوهش و تحقیق مستقلی در مصاحبه با مشاوران غیرمسلمان قابل بررسی و تأمل است؛ همچنین پیشنهاد میشود پروتکلی در راستای زوجدرمانی انفرادی با رویکرد اسلامی تهیه و پس از سنجش روایی و پایایی در اختیار روانشناسان و زوجدرمانگران در مراکز مشاوره قرار گیرد تا ضمن بهرهوری از آموزههای دینی روند مشاوره انفرادی با سرعت مطلوب انجام شود. تقدیر از مشارکت همکاران: نویسندگان با شکرگزاری از خداوند از افرادی که در این پژوهش همراه بودهاند، کمال قدردانی و تشکر را دارند. تضاد منافع و تأمین مالی: نویسندگان اعلام میکنند که هیچ تضاد منافع در این مقاله وجود ندارد و کلیه هزینههای پژوهش از سوی آنان تأمین شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل کیفی؛ زوجدرمانی؛ زوجدرمانی انفرادی؛ خانواده | ||
| مراجع | ||
|
اپستین ،نورمن.ب، و باکوم دونالد ه. (1403). زوجدرمانی شناختی-رفتاری پیشرفت یک رویکرد بافتمدار، ترجمه حسن حمید پور، تهران: ارجمند.
اسدی نوقابی، احمدعلی (1384). بهداشت روان 2، چ5، تهران: بشری.
بک، جودیت اس. (۱۳۹۰). شناختدرمانی: مبانی و فراتر از آن (لادن فتی و فرهاد فرید حسینی، مترجمان)، تهران: دانژه.
بهاری، فرشاد (۱۳۸۱). فنون خانوادهدرمانی (ترجمه). تهران: نشر رشد.
پسندیده، عباس (1395). رضایت زناشویی، قم: پژوهشگاه قرآن و حدیث.
ترکاشوند، جواد، جانبزرگی، مسعود، و میردریکوندی، رحیم (1402). بسته آموزشی اخلاق زناشویی در منابع اسلامی و امکانسنجی آن در کاهش تعارضات زناشویی، رساله دکتری رشته روانشناسی عمومی، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیe.
توکلی، محمدرضا، دیره، عزت، و امینی، ناصر (۱۴۰۲). مقایسه اثربخشی زوجدرمانی مبتنی بر خودنظمبخشی و پذیرش و تعهد بر عادات مخرب زندگی زناشویی. سلامت جامعه، ۱۷(۱)، ۶۴-۷۵.
ثنایی، محمود (1386). مقیاسهای خانواده، تهران: سمت.
جان سی نورکراس، و جیمز اُ پروچاسکا (1403)، رواندرمانی و مشاوره زناشویی، ترجمه یحیی سیدمحمدی، تهران: روان.
جانبزرگی، مسعود، پسندیده، عباس، و آذربایجانی، مسعود (1402). خانوادهدرمانگری معنوی خداسو. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
جدیری، جعفر، فتحی آشتیانی، علی، موتابی، فرشته، و حسنآبادی، حمیدرضا (1396). «اثربخشی زوجدرمانی با رویکرد اسلامی بر رضایت زناشویی»، مطالعات اسلام و روانشناسی، س11، ش20، 7-36.
جعفری، عیسی، شهریاری، مهدی، فیاض، ابراهیم، و عبداللهی، محمد (۱۴۰۲). بررسی نقش باورهای دینی در معنابخشی به زندگی خانوادگی. مطالعات اسلام و روانشناسی، ۱۷(۳۱)، ۱۴۳-۱۷۱.
جهانگیرزاده، محمدرضا (1396). خودنظمجویی براساس منابع اسلامی، ساخت پروتکل زوجدرمانی و امکانسنجی آن، رساله دکتری، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیe.
سالاریفر، محمدرضا (1396). زوج درمانی با رویآورد اسلامی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
سودانی، منصور، و شفیعآبادی، عبدالله (1389). «مقایسه اثربخشی درمان راهحلمحور دیشیزر به صورت انفرادی و توأم در کاهش تعارضات زناشویی»، فصلنامه روانشناسی تربیتی، س5، ش14، 39-54.
سودانی، منصور، و شفیعآبادی، عبدالله (1387)، «مقایسه اثربخشی زوجدرمانی الیس به صورت انفرادی و توأم در کاهش تعارضات زناشویی»، دانش و پژوهش در روانشناسی، ش37، 120-137.
شاهمرادی، مهناز، نیکنام، مژگان، و خاکپور، رضا (1400)،. «اثربخشی زوجدرمانی شناختی رفتاری بر طرحوارههای عشق و رضایت زناشویی زنان متأهل»، سلامت جامعه، س15، ش4، 14-24.
شفیعآبادی، عبدالله، و ناصری، غلامرضا (1380)، نظریه مشاوره و رواندرمانی، تهران: نشر دانشگاهی.
شماخته، میلاد (1404)، الگوی زوجدرمانی یکطرفه با تأکید بر منابع اسلامی و ساخت بسته آموزشی آن، پایاننامه کارشناسی ارشد، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیe.
فلاح، امیرحسین، عابدی، محمد، مطبوعی بناب، رضا، و مهماننواز ورجوری، محمد (1402). «ریشهشناسی دلایل عدم مراجعه به مشاور در ایران»، کنفرانس بینالمللی یافتههای نویت در مدیریت، روانشناسی و حسابداری، تهران.
قاسمی، حمید (1400). مرجع پژوهش، تهران: اندیشهآرا.
کلینی، محمد بن یعقوب (1429ق). اصول کافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
لیهی، رابرت (2021). فنون شناختدرمانی (لادن فتی، مترجم)، تهران: دانژه.
مجلسی، محمدباقر (۱۳۵۴ش). بحارالانوار، تهران: کتابفروشی اسلامیه.
محمدپور، احمد (1388). «تحلیل دادههای کیفی: رویهها و مدلها»، مجله انسانشناسی، دوره 2، ش1، (پیاپی 10)، 127-160.
موقری، محمدرضا، نیکبخت نصرآبادی، علیرضا، مهران، عباس، بازقلعه، میلاد، و رحیمی، شهرام (1393). «نگرش والدین نسبت به اختلال روانی فرزند»، روانپرستاری، س2، ش2،46-56.
مینوچین، سالوادر (1386). خانواده و خانواده درمانی، ترجمه باقر ثنایی، تهران: امیرکبیر.
نوری، میرزاحسین (۱۴۰۸ق). مستدرک الوسائل، بیروت: آلالبیت لإحیاء التراث.
یعقوبی، حمید، ملیانی، مهدیه، و طاولی، آزاده (1388). «نقــش نگــرش و آگــاهی دانشــجویان از مسائل و خدمات روانشناختی در مراجعه به مراکز مشاوره دانشجویی»، دانشور رفتار، س16، ش63-80.
References Al-Krenawi, A., & Graham, J. R. (2000). Islamic-based interventions in marital therapy. International Journal of Social Psychiatry, 46(4), 241-255. Asadī Nūqābī, A. A. (1384 H.sh./2005). *Bihdāsht-i ravān 2* [Mental health 2] (5th ed.). Tehran: Bushrā. [In Persian] Beck, A. T. (1988). Love is never enough: How couples can overcome misunderstandings. Harper Perennial. Beck, J. S. (1390 H.sh./2011). Shinākhtdarmānī: Mabānī wa farātar az ān [Cognitive therapy: Basics and beyond] (L. Fatī & F. Farīd Ḥusaynī, Trans.). Tehran: Danjih. [In Persian] Bernstein, P., & Decret, P. (2007). The theory and practice of marriage therapy. Routledge. Bihārī, F. (1381 H.sh./2002). Fannhā-yi khānavādih darmānī [Family therapy techniques] (Trans.). Tehran: Nashr-i Rushd. [In Persian] Bowen, M. (1978). Family therapy in clinical practice. Jason Aronson. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. Charker, J. H. (2003). Self-regulation and wisdom in marital satisfaction (Doctoral dissertation). Griffith University. Corbin, J., & Strauss, A. (2014). Basics of qualitative research (3rd ed.). London: Sage Publications. Dattilio, F. M., & Freeman, A. (2007). Cognitive-behavioral strategies in crisis intervention. Guilford Press. Epstein, N. B., & Baucom, D. H. (1403 H.sh./2024). Zawjdarmānī-yi shinākhtī-raftārī: Pišraft-i yik rūykard-i bāftmiḥwar [Cognitive-behavioral couple therapy: Progress in a context-oriented approach] (H. Ḥamīdpūr, Trans.). Tehran: Arjmand. [In Persian] Falāḥ, A. Ḥ., ʿĀbidī, M., Maṭbūʿī Bināb, R., & Mihmānnawāz Warjūrī, M. (1402 H.sh./2023). "Rīshihshināsī-yi dalāyil-i ʿadam-i murājiʿat bih mushāvir dar Īrān" [Etymology of reasons for not referring to counselors in Iran]. Kunfirāns-i Bayn al-Milalī-yi Yāftihā-yi Nawīn dar Mudīriyyat, Ravānshināsī va Ḥisābdārī. Tehran. [In Persian] Goldenberg, I., & Goldenberg, H. (2016). Family therapy: An overview (9th ed.). Cengage Learning. Gottman, J. M., et al. (2011). The science of trust: Emotional attunement for couples. Norton. Halford, W. K., & Snyder, D. K. (2012). Universal processes and common factors in couple therapy and relationship education. Behavior Therapy, 43(1), 1-12. Heavey, C. L., Larson, B. M., & Christensen, A. (1996). Communication patterns questionnaire. Journal of Marriage and Family, 58(3), 796-800. Ignacio, I., & Taylor, T. (2021). The challenges of one-sided couple therapy in clinical settings. Journal of Marital and Family Therapy, 47(1), 170-192. https://doi.org/10.1111/jmft.12455 Jacobson, N. S., & Christensen, A. (1996). Integrative behavioral couple therapy: A therapist's guide to creating acceptance and change. W. W. Norton & Company. Jaʿfarī, ʿI., Shahrīyārī, M., Fayyāḍ, I., & ʿAbdullāhī, M. (1402 H.sh./2023). "Barrasī-yi naqsh-i bāwarhā-yi dīnī dar maʿnābahshī bih zindigī-yi khānavādigī" [Investigating the role of religious beliefs in giving meaning to family life]. Muṭāliʿāt-i Islām va Ravānshināsī, 17(31), 143-171. [In Persian] Jahāngīrzādih, M. R. (1396 H.sh./2017). Khwud-niẓmjūyī bar asās-i manābiʿ-i Islāmī, sākht-i prūtukul-i zawjdarmānī va imkānsanjī-yi ān [Self-regulation based on Islamic sources, construction of a couple therapy protocol and its feasibility] (Doctoral dissertation). Qom: Muʾassisih-ʾi Āmūzishī va Pizhūhishī-yi Imām Khumaynī. [In Persian] Jānbuzargī, M., Pasandīdih, ʿA., & Āzarbāyjānī, M. (1402 H.sh./2023). Khānavādih darmānī-yi maʿnavī-yi khudāsū [God-centered spiritual family therapy]. Qom: Pizhūhishgāh-i Ḥawzah va Dānishgāh. [In Persian] Jodīrī, J., Fatḥī Ashtiyānī, ʿA., Mūtabī, F., & Ḥasanābādī, H. R. (1396 H.sh./2017). "Aṡarbakhshī-yi zawjdarmānī bā rūykard-i Islāmī bar riḍāyat-i zanāshūyī" [Effectiveness of couple therapy with an Islamic approach on marital satisfaction]. Muṭāliʿāt-i Islām va Ravānshināsī, 11(20), 7-36. [In Persian] John C. Norcross & James O. Prochaska (1403 H.sh./2024). Ravāndarmānī wa mushāvirah-yi zanāshūyī [Psychotherapy and marital counseling] (Y. Sayyid Muḥammadī, Trans.). Tehran: Ravān. [In Persian] Johnson, S. M., & Hay, L. (2018). The impact of Islamic principles on marital therapy in Muslim couples. Journal of Muslim Mental Health, 12(1), 45-62. Kulaynī, M. b. Y. (1429 AH). Uṣūl al-Kāfī. Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmiyyah. [In Arabic] Layhī, R. (1400 H.sh./2021). Fannhā-yi shinākhtdarmānī [Cognitive therapy techniques] (L. Fatī, Trans.). Tehran: Danjih. [In Persian] Majlisī, M. B. (1354 H.sh./1975). Biḥār al-Anwār. Tehran: Kitābfurūshī-yi Islāmiyyah. [In Arabic] Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage Publications. Mīnūchīn, S. (1386 H.sh./2007). Khānavādih wa khānavādih darmānī [Family and family therapy] (B. Sanāyī, Trans.). Tehran: Amīr Kabīr. [In Persian] Morgan, G. (2002). Ethical issues in marital therapy. Professional Psychology: Research and Practice, 33(2), 153-158. Muḥammadpūr, A. (1388 H.sh./2009). "Taḥlīl-i dādihā-yi kayfī: ravīdihā wa mudilhā" [Qualitative data analysis: procedures and models]. Majallah-ʾi Insānshināsī, 2(1), 127-160. [In Persian] Muwqarī, M. R., Nīkbakht Naṣrābādī, A., Mihrān, A., Bāzqalʿih, M., & Raḥīmī, Sh. (1393 H.sh./2014). "Nigarish-i vālidayn nisbat bih ikhtilāl-i ravānī-yi farzand" [Parents' attitude toward their child's mental disorder]. Ravānparastārī, 2(2), 46-56. [In Persian] Nūrī, M. Ḥ. (1408 AH). Mustadrak al-Wasāʾil. Beirut: Āl al-Bayt li-Iḥyāʾ al-Turāth. [In Arabic] Pasandīdih, ʿA. (1395 H.sh./2016). Riḍāyat-i zanāshūyī [Marital satisfaction]. Qom: Pizhūhishgāh-i Qurʾān wa Ḥadīs̱. [In Persian] Qāsimī, Ḥ. (1400 H.sh./2021). Marjaʿ-i pizhūhish [Research authority]. Tehran: Andīshihʹārā. [In Persian] Sālārīfar, M. R. (1396 H.sh./2017). Zawjdarmānī bā rūyāward-i Islāmī [Couple therapy with an Islamic approach]. Qom: Pizhūhishgāh-i Ḥawzah va Dānishgāh. [In Persian] Sanāyī, M. (1386 H.sh./2007). Miqyāshā-yi khānavādih [Family scales]. Tehran: SAMT. [In Persian] Shafīʿābādī, ʿA., & Nāṣirī, Gh. (1380 H.sh./2001). Naẓariyyih-ʾi mushāvirah wa ravāndarmānī [Counseling and psychotherapy theory]. Tehran: Nashr-i Dānishgāhī. [In Persian] Shāh Murādī, M., Nīknām, M., & Khākpūr, R. (1400 H.sh./2021). "Aṡarbakhshī-yi zawjdarmānī-yi shinākhtī-raftārī bar ṭarḥwārihā-yi ʿishq wa riḍāyat-i zanāshūyī-i zanān-i mutaʾahhil" [Effectiveness of cognitive-behavioral couple therapy on love schemas and marital satisfaction of married women]. Salāmat-i Jāmiʿih, 15(4), 14-24. [In Persian] Shamākhtih, M. (1404 H.sh./2025). Algow-i zawjdarmānī-yi yakṭarafah bā taʾkīd bar manābiʿ-i Islāmī wa sākht-i bastih-ʾi āmūzishī [One-way couple therapy model with emphasis on Islamic sources and the construction of its educational package] (Master's thesis). Qom: Muʾassisih-ʾi Āmūzishī va Pizhūhishī-yi Imām Khumaynī. [In Persian] Sūdānī, M., & Shafīʿābādī, ʿA. (1387 H.sh./2008). "Muqāyasih-ʾi aṡarbakhshī-yi zawjdarmānī-yi Ilīs bih ṣūrat-i infirādī wa tuʾam dar kāhish-i taʿārużāt-i zanāshūyī" [Comparison of the effectiveness of Ellis couple therapy individually and together in reducing marital conflicts]. Dānish va Pizhūhish dar Ravānshināsī, 37, 120-137. [In Persian] Sūdānī, M., & Shafīʿābādī, ʿA. (1389 H.sh./2010). "Muqāyasih-ʾi aṡarbakhshī-yi darmān-i rāhḥal-miḥwar-i Dīshīzar bih ṣūrat-i infirādī wa tuʾam dar kāhish-i taʿārużāt-i zanāshūyī" [Comparison of the effectiveness of solution-focused De Shazer therapy individually and together in reducing marital conflicts]. Faṣlnāmih-ʾi Ravānshināsī-yi Tarbiyatī, 5(14), 39-54. [In Persian] Tavakulī, M. R., ʿIzzat, D., & Amīnī, N. (1402 H.sh./2023). "Muqāyasih-ʾi aṡarbakhshī-yi zawjdarmānī-yi mubtanī bar khwud-niẓmbakhshī wa pazīrish wa taʿahhud bar ʿādāt-i mukhrrib-i zindigī-yi zanāshūyī dar zanān-i mutaʾahhil-i murājiʿkunandih bih markāz-i mushāvirah-yi shahr-i Būshihr" [Comparison of the effectiveness of couple therapy based on self-regulation and acceptance and commitment on destructive marital habits in married women referring to counseling centers in Bushehr]. Salāmat-i Jāmiʿih, 17(1), 64-75. [In Persian] Turkāshvand, J., Jānbuzargī, M., & Mīrdarīkvandī, R. (1402 H.sh./2023). Bastih-ʾi āmūzishī-yi akhlāq-i zanāshūyī dar manābiʿ-i Islāmī wa imkānsanjī-yi ān dar kāhish-i taʿārużāt-i zanāshūyī (Doctoral dissertation in General Psychology). Qom: Muʾassisih-ʾi Āmūzishī va Pizhūhishī-yi Imām Khumaynī. [In Persian] Yaʿqūbī, H., Malyānī, M., & Tāvulī, A. (1388 H.sh./2009). "Naqsh-i nigarish wa āgāhī-yi dānishjūyān az masāʾil wa khadamāt-i ravānshinākhtī dar murājiʿat bih markāz-i mushāvirah-i dānishjūyī" [The role of students' attitudes and awareness of psychological issues and services in referring to student counseling centers]. Dānishvar-i Raftār, 16, 63-80. [In Persian]
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 48 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 11 |
||