کاوشی انتقادی در روش‌شناسی مکس ون‌منن و پیشنهاد چهارچوبی تأملی برای پدیدارشناسی عمل

برخورداری، مهین، بختیارنصرآبادی، حسنعلی، و بابازاده، طاهره (1391). معرفی دیدگاه پدیدارشناختی مکس ون منن در تحقیقات تربیتی. همایش انجمن فلسفه تعلیم و تربیت ایران (روش‌شناسی و روش‌های پژوهش در فلسفه تعلیم و تربیت). SID. https://sid.ir/paper/852072/fa

برقی، عیسی (۱۳۸۹). کاربرد دیدگاه پدیدارشناسی ون منن در مطالعات برنامه درسی. فصلنامه راهبردهای آموزش، ۳(4)، ۱۳۷-۱۴۱.

دانایی‌فرد، حسن، خائف الهی، احمدعلی، و خداشناس، لیلا سادات (1391). فهم جوهره تجربه بازنشستگی کارکنان در بخش دولتی؛ پژوهشی پدیدارشناسانه. اندیشه مدیریت راهبردی، 6(2)، 153-176.

رحمانی، هیوا، پورزرگر، محمدرضا، و منصوری، بهروز )1401(. پدیدارشناسی آموزه‌های شعر حافظ در فرایند یادگیری معماری براساس رویکرد ون منن. باغ نظر، 19(117)، 74-59

سبحانی‌نژاد، مهدی، احمدآبادی آرانی، نجمه، نجفی، حسن، عبداله یار، علی، و محمدی، آزاد (1396). تبیینی نو از مؤلفه‌های برنامه درسی پنهان با تأکید بر پدیدارشناسی ون منن. پژوهش در برنامه‌ریزی درسی (دانش و پژوهش در علوم تربیتی-برنامه‌ریزی درسی)، 14(27 (پیاپی 54))، 8-21. SID. https://sid.ir/paper/127411/fa.

References

Barkhordārī, M., Bakhtiyār Naṣrābādī, H. A., & Bābāzādih, Ṭ. (1391 H.sh./2012). Muʿarrifī-yi dīdgāh-i pidārshinākhtī-yi Max van Manen dar taḥqīqāt-i tarbiyatī [Introducing Max van Manen's phenomenological perspective in educational research]. Hamāyish-i Anjuman-i Falsafih-ʾi Taʿlīm va Tarbiyat-i Īrān (Ravishshināsī va ravishhā-yi pizhūhish dar falsafih-ʾi taʿlīm va tarbiyat). SID. https://sid.ir/paper/852072/fa [In Persian]

Barqī, ʿI. (1389 H.sh./2011). Kārburd-i dīdgāh-i pidārshināsī-yi van Manen dar muṭāliʿāt-i barnāmih-ʾi darsī [Application of van Manen's phenomenological perspective in curriculum studies]. Faṣlnāmih-ʾi Rāhburdhā-yi Āmūzish, 3(4), 137-141. [In Persian]

Burch, M. (2021). Make applied phenomenology what it needs to be: An interdisciplinary research program. Continental Philosophy Review, 54(2), 275-293. https://doi.org/10.1007/s11007-021-09532-1

Dānāyīfard, H., Khāʾif Ilāhī, A. A., & Khudāshinās, L. S. (1391 H.sh./2012). Fahm-i jawhar-i tajribih-ʾi bāzneshastigī-yi kārkunān dar bakhsh-i dawlatī; pizhūhishī pidārshinākhtī [Understanding the essence of retirement experience of employees in the public sector: A phenomenological study]. Andīshih-ʾi Mudīriyyat-i Rāhburdī, 6(2), 153-176. doi: 10.30497/smt.2013.1325 [In Persian]

Gadamer, H.-G. (2004). Truth and method (J. Weinsheimer & D. G. Marshall, Trans., 2nd rev. ed.). Continuum.

Heidegger, M. (1962). Being and time (J. Macquarrie & E. Robinson, Trans.). Blackwell. (Original work published 1927)

Husserl, E. (1970). The crisis of European sciences and transcendental phenomenology (D. Carr, Trans.). Northwestern University Press.

Husserl, E. (1983). Ideas pertaining to a pure phenomenology and to a phenomenological philosophy: First book (F. Kersten, Trans.). Martinus Nijhoff Publishers. (Original work published 1913). https://doi.org/10.1007/978-94-009-7262-5

Merleau-Ponty, M. (1962). Phenomenology of perception (C. Smith, Trans.). Routledge & Kegan Paul. (Original work published 1945)

Norlyk, A., & Harder, I. (2010). What makes a phenomenological study phenomenological? An analysis of peer-reviewed empirical nursing studies. Qualitative Health Research, 20(3), 420-431. doi: 10.1177/1049732309357435

Raḥmānī, H., Pūrzargar, M. R., & Manṣūrī, B. (1401 H.sh./2022). Pidārshināsī-yi āmūzihā-yi shiʿr-i Ḥāfiẓ dar farāyand-i yādgīrī-yi miʿmārī bar asās-i rūykard-i van Manen [Phenomenology of Hafez's poetry doctrines in the process of learning architecture based on van Manen's approach]. Bāgh-i Naẓar, 19(117), 59-74. doi: 10.22034/BAGH.2022.341181.5181 [In Persian]

Ricoeur, P. (1981). Hermeneutics and the human sciences. Cambridge University Press.

Sabḥānīʹnizhād, M., Aḥmadābādī Ārānī, N., Najafī, H., ʿAbdullāhyār, A., & Muḥammadī, A. (1396 H.sh./2017). Tabyīnī nū az muʾallifihā-yi barnāmih-ʾi darsī-yi nihān bā taʾkīd bar pidārshināsī-yi van Manen [A new explanation of the components of the hidden curriculum with an emphasis on van Manen's phenomenology]. Pizhūhish dar Barnāmihrīzī-yi Darsī, 14(27), 8-21. SID. https://sid.ir/paper/127411/fa [In Persian]

Scott, J. (1990). A matter of record: Documentary sources in social research. Polity Press.

Smith, J. A., Flowers, P., & Larkin, M. (2009). Interpretative phenomenological analysis: Theory, method and research. Sage. https://doi.org/10.4135/9781446208324

van Manen, M. (1990). Researching lived experience: Human science for an action sensitive pedagogy. State University of New York Press.

van Manen, M. (2007). Phenomenology of practice. Phenomenology & Practice, 1(1), 11-30. https://doi.org/10.29173/pandp1413

van Manen, M. (2017). But is it phenomenology? Qualitative Health Research, 27(6), 775-779. https://doi.org/10.1177/1049732317699570

Zahavi, D. (2020). The practice of phenomenology: The case of Max van Manen. Nursing Philosophy, 21(2), e12275. https://doi.org/10.1111/nup.12276