نگاهی آسیبشناسانه به موانع کارآمدی نظام تبلیغ دینی در ایران

منابع

آهنگ، دکتر‌علی، و اتحاد، سیده‌فرناز (1397). روش های تبلیغ دین اسلام و جلوگیری از تبلیغ ضد دینی در فضای مجازی. international Multidisciplinary Journal of Pure Life، 14(5)، 33-60.

حاتمی، محمدرضا، قادری، علی، و جمشیدی، علی (1395). بررسی روند تغییرات نگرشی نسل سوم در زمینه گروه‌های مرجع در دهه 1380. پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام،6(3)، 25-42.[G2]              

حاجی‌پور، حسین، و مولوی‌وردنجانی، عیسی (1401). الگوی اصول اخلاقی رسانه در تبلیغ دینی. پژوهشنامه اخلاق، 56(15)، 7-30.

حسینی، محمد، و رهنمایی، حسین (1399). جایگاه «تبلیغ دینی» در قانون اساسی. دانش حقوق عمومی، 28(9)، 1-18.

حسینی‌کاشانی، فاطمه‌مرضیه، و بوسلیکی، حسن (1402). آسیب‌‌شناسی «پوشش بانوان مبلغ دینی» با رویکرد اخلاق تبلیغ دین. اسلام و مطالعات اجتماعی، 40(10)، 191-223.

حسینیان، سیدحامد، کیانپور، مسعود، و ربانی‌خوراسگانی، علی (1398). توصیف کیفی فراگرد ارتباط مردم و روحانیت در تبلیغ دین؛ نگرشی آسیب‌شناسانه از منظر روحانیون مبلغ نخبه. پژوهش‏های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، 26(8)، 57-82.

خان محمدی، ابراهیم (1392). آسیب‏شناسی الگوی تبلیغ دینی و ارائه الگوی مطلوب. قم: دانشگاه باقرالعلوم.

خندان، محسن (1374). تبلیغ اسلامی و دانش ارتباطات اجتماعی. قم: سازمان تبلیغات اسلامی.

داودآبادی، محسن، و دلاوری، جواد (1390). بررسی آسیب‌ها و فواید اصل بومی‌گرایی در تبلیغ دین. آسیب‌پژوهی اجتماعی، ش1، 109-130.[G1]

دفتر رهبر معظم انقلاب (1375). حوزه و روحانیت در آیینه رهنمودهای رهبر معظم انقلاب. قم: سازمان تبلیغات اسلامی.

دفتر طرح‌های ملی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (1394). ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

دفتر طرح‌های ملی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (1394). سنجش سرمایۀ اجتماعی کشور. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

راغب اصفهانی، حسین‌بن‌محمد (1392). مفردات (ترجمه حسین خداپرست). نوید[F3] اسلام.

رفیعی، ناصر (1400). بایدها و نبایدهای تبلیغ دینی در جوامع چندفرهنگی با تأکید بر سیره پیامبراکرمn. دین و سیاست فرهنگی، 16(8)،191-207.

زائری، محمدرضا (1399). مصاحبه پژوهشی [متن منتشر نشده]. مرکز پژوهشی مبنا.

سادات‌هوائی، زینب (1392). تأثیر مبانی تبلیغی امام علیj در ابعاد تبلیغی سیّد علی حسینی خامنه‌ای، پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشکده علوم حدیث.

سعیدی، محمد زکی (1399). آسیب‌شناسی تبلیغ دینی از منظر آیات و روایات (پایان‌نامه کارشناسی ارشد). قم: جامعه المصطفی العالمیه.

سلیمانی، علی (1397). تبلیغ دینی در شبکه‌های اجتماعی؛ چالش‌ها و راهکارها با تأکید بر تلگرام. نامه فرهنگ و ارتباطات، 4(2)، 91-120.

سیاح، احمد (1371). فرهنگ بزرگ جامع نوین. ج 1. اسلام.

عباسی‌مقدم، مصطفی (1391). نگاهی به ابعاد مفهومی وکارکردی الگو و اسوه در تربیت و تبلیغ دینی. پژوهشنامه تربیت تبلیغی، 1(1)،45-66.

غفوری، محمدجواد (1393). بررسی فرصت‌ها، چالش‌ها و بایسته‌‌های تبلیغ دین در اینترنت. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه باقرالعلومj.

فرمهینی فراهانی، محسن (1387). پژوهشی در زمینه آسیب‌شناسی نهادهای دینی و فرهنگی در دو دهه اخیر انقلاب اسلامی. مهندسی فرهنگی، ش23 و 24، 32-43.[G4]

فرهنگستان زبان و ادب فارسی (1396). فرهنگ‏واژه‌های مصوب فرهنگستان (جلد 13). فرهنگستان زبان و ادب فارسی.

فعالی، محمدتقی (1381). روش های نوین تبلیغ دینی. رادیو، (12).

قیصریان، محمدعلی (1392). بررسی ظرفیت‌ها و چالش‌‌های شبکه‌‌های اجتماعی مجازی در زمینه تبلیغ دین و ارائه الگوی مناسب. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه باقرالعلومj.

قیصریان، محمد علی (1392). ظرفیت‌ها و چالش‌های شبکه‌های اجتماعی مجازی برای تبلیغ دین (پایان‌نامه کارشناسی ارشد). باقرالعلوم، قم.

کریمی‌دردشتی، روح‌اله، و امانی، رضا (1400). آسیب‌شناسی روش‌های تبلیغ دینی با محوریت مخاطب‌شناسی از نگاه روایات. قرآن و علوم اجتماعی، 3(1)،10-30.

کوهی، احمد (1397). سناریوپردازی آینده‏های تبلیغ دین در ایران (پایان‌نامه دکتری). تهران، تهران.

مرکز پژوهشی مبنا (1401). سالنمای دین و دینداری در ایران. انتشارات مکث اندیشه.

مزحجی، مریم (1382). دیدگاه‎های مخاطبان، کارشناسان و برنامه‌سازان در مورد برنامه‌های دینی تلویزیون. پژوهش‌های ارتباطی، 10(35)، 199-227.

میرتبار، سید مرتضی، عیوضی، یاور، و عبداللهی سفیدان، حامد (1397). تحلیل وضعیت تبلیغ دینی با رویکرد آسیب شناسانه. امنیت فرهنگی افق مکث، 25، 90.

میرمطلبی، سیدعلی (1392). بررسی انتقادی سیاست‌‌های نظام جمهوری اسلامی ایران در عرصه تبلیغ دین. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه باقرالعلومj.

میر مطلبی، علی (1392). بررسی انتقادی سیاست‌های نظام جمهوری اسلامی ایران در عرصه تبلیغ دین (پایان‌نامه کارشناسی ارشد). دانشگاه باقرالعلوم، قم.

References

Abbasi Moghaddam, M. (1391). A look at the conceptual and functional dimensions of the model and role model in religious education and propagation. Training and Propagation Research Letter, 1(1), 45–66. [In Persian]

Academy of Persian Language and Literature (1396). Dictionary of Approved Words of the Academy (Vol. 13). Academy of Persian Language and Literature. [In Persian]

Ahang, A., & Ettehad, S. F. (1397). Methods of propagating Islam and preventing anti-religious propaganda in cyberspace. international Multidisciplinary Journal of Pure Life, 14(5), 33-60. [In Persian]

Davoudabadi, M., & Delavari, J. (1390). Investigating the harms and benefits of the principle of nativism in religious propagation. Social Pathology Research, (1), 109-130. [G1] [In Persian]

Fa'ali, M. T. (1381). New methods of religious propagation. Radio, (12). [In Persian]

Farmahini Farahani, M. (1387). A study on the pathology of religious and cultural institutions in the last two decades of the Islamic Revolution. Cultural Engineering, (23 & 24), 32-43. [G4] [In Persian]

Ghafouri, M. J. (1393). Investigating opportunities, challenges, and requirements of religious propagation on the Internet. Baqir al-Olum University. (Master’s Thesis). [In Persian]

Gheysarian, M. A. (1392). Capacities and challenges of virtual social networks for religious propagation (Master's Thesis). Baqir al-Olum, Qom. [In Persian]

Gheysarian, M. A. (1392). Investigating the capacities and challenges of virtual social networks in the field of religious propagation and presenting an appropriate model. Baqir al-Olum University. (Master’s Thesis). [In Persian]

Hajipour, H., & Molavi Vardanjani, I. (1401). Model of media ethical principles in religious propagation. Research Letter of Ethics, 56(15), 7–30. [In Persian]

Hatami, M. R., Ghaderi, A., & Jamshidi, A. (1395). Investigating the trend of attitudinal changes of the third generation regarding reference groups in the 1380s. Political Research of the Islamic World, 6(3), 25-42. [G2] [In Persian]

Hosseini, M., & Rahnamaei, H. (1399). The position of "Religious Propagation" in the Constitution. Public Law Knowledge, 28(9), 1–18. [In Persian]

Hosseinian, S. H., Kianpour, M., & Rabbani Khorasgani, A. (1398). Qualitative description of the communication process between people and clergy in religious propagation; A pathological attitude from the perspective of elite missionary clergy. Strategic Research on Social Problems in Iran, 26(8), 57–82. [In Persian]

Hosseini-Kashani, F. M., & Bosliki, H. (1402). Pathology of "Female Religious Propagator's Coverage" with an approach to the ethics of religious propagation. Islam and Social Studies, 40(10), 191–223. [In Persian]

Karimi Dardashti, R., & Amani, R. (1400). Pathology of religious propagation methods centered on audience studies from the perspective of narrations. Quran and Social Sciences, 3(1), 10–30. [In Persian]

Khan Mohammadi, E. (1392). Pathology of the religious propagation model and presenting a desirable model. Baqir al-Olum University, Qom. (Master’s Thesis). [In Persian]

Khandan, M. (1374). Islamic propagation and social communication science. Qom: Islamic Development Organization. [In Persian]

Koohi, A. (1397). Scenario planning for the future of religious propagation in Iran (Ph.D. Thesis). Tehran, Tehran. [In Persian]

Mabna Research Center (1401). Yearbook of Religion and Religiosity in Iran. Maks Andisheh Publications. [In Persian]

Mazhaji, M. (1382). Views of audiences, experts, and programmers about religious television programs. Communication Researches, 10(35), 199–227. [In Persian]

Mirmotallebi, S. A. (1392). Critical review of the policies of the Islamic Republic of Iran regarding religious propagation. Baqir al-Olum University. (Master’s Thesis). [In Persian]

Mirtabar, S. M., Eivazi, Y., & Abdollahi Safidan, H. (1397). Analysis of the status of religious propagation with a pathological approach. Cultural Security Ofogh Maks, 25, 90. [In Persian]

National Plans Office of the Ministry of Culture and Islamic Guidance (1394). Values and Attitudes of Iranians. Tehran: Ministry of Culture and Islamic Guidance. [In Persian]

National Plans Office of the Ministry of Culture and Islamic Guidance (1394). Assessment of National Social Capital. Tehran: Ministry of Culture and Islamic Guidance. [In Persian]

Office of the Supreme Leader (1375). Seminary and Clergy in the Mirror of the Supreme Leader's Guidelines. Qom: Islamic Development Organization. [In Persian]

Rafiei, N. (1400). Dos and don'ts of religious propagation in multicultural societies with emphasis on the conduct of the Holy Prophet (PBUH). Religion and Cultural Policy, 16(8), 191–207. [In Persian]

Ragheb Isfahani, H. M. (1392). Mufradat (Translated by Hossein Khodaparast). Navid Islam. [F3] [In Persian]

Sadat Havaei, Z. (1392). The effect of Imam Ali's (AS) propagation principles on the promotional dimensions of Sayyed Ali Hosseini Khamenei. Faculty of Hadith Sciences. (Master’s Thesis). [In Persian]

Saeedi, M. Z. (1399). Pathology of religious propagation from the perspective of verses and narrations (Master's Thesis). Al-Mustafa International University, Qom. [In Persian]

Sayyah, A. (1371). The Great New Comprehensive Culture. Vol. 1. Islam. [In Persian]

Soleimani, A. (1397). Religious propagation in social networks; Challenges and strategies with emphasis on Telegram. Letter of Culture and Communication, 4(2), 91–120. [In Persian]

Zaeri, M. R. (1399). Research Interview [Unpublished text]. Mabna Research Center. [In Persian]